Purson - Toluca

Ты можешь убежать

Ты можешь отрицать

Я все равно буду жить в тебе

В пустынях городов

В плену твоих слов

Ты в каждом действии — почувствуешь меня

И будешь повторять вновь и вновь:

— Будь ты проклят

Я побежал прочь от памяти своей

Сознав, что все в ней — сам разрушил

Я испугался собственных теней

И каждый новый шелест меня душит

Я в паранойе — танцую вальс со смертью

Целуя жадно её бесчувственный скелет

Я покидаю вас

Жизнь на мгновение потеряла смысл.

Я на самом её дне пытаюсь сбежать от

реальности, пуская все дела на самотек.

Чертовски напуган и каждое мое действие

— бесконтрольно.

Порождаю ошибки.

Порождаю боль.

И мне ничего не осталось,

кроме того, как вспоминать лучшие дни

Сколько ещё должно быть сломлено дней?

Сколько еще раз я должен себя простить?

Я смогу стать сильней

Я смогу все забыть

Сіз қашып кете аласыз

Сіз бас тарта аласыз

Мен әлі сенде өмір сүремін

Қалалардың шөлдерінде

Сөздеріңнің тұтқынында

Сіз мені әр әрекетімде сезінесіз

Сіз қайта-қайта қайталайсыз:

- Сені қарғыс атсын

Мен жадымнан қашып кеттім

Ондағының барлығын өзі қирататынын түсінді

Мен өз көлеңкемнен қорықтым

Әр жаңа сыбдыр мені тұншықтырып жібереді

Мен параноидпін - мен өліммен вальс билеп жатырмын

Оның сезімсіз қаңқасын ашкөздікпен сүйіп

Мен сені тастап кетемін

Өмір бір сәтке өз мәнін жоғалтты.

Мен ең түбінде қашуға тырысамын

шындық, бәрі өз жолымен жүруге мүмкіндік береді.

Мен қорқамын және мен жасаған әр қадамым

- бақылаусыз.

Мен қателерді жасаймын.

Мен ауырсынуды жасаймын.

Ал маған ештеңе қалмады

жақсы күндерді қалай есте сақтау керек

Тағы қанша күн үзілу керек?

Мен өзімді тағы қанша рет кешіруім керек?

Мен күшті бола аламын

Мен бәрін ұмыта аламын