Furcas - Toluca

Сомкнулись стражи времени

В колосьях лабиринта страха

Судя верховность каждого

В линейности событий

И каждый идет со своим палачом на плаху

Боясь обрести поражение

У каждого — своя правда

У каждого — свой путь

Врата захлопнулись

Судьей окутала дрожь

Сошлись палачи

И каждый обнажил свой нож

Верховенство сгинуло с лиц

Стерев дуализм

Вновь оба вкусили

Своей борьбы механизм:

— Нет больше, таких как я?

— Нет больше, таких как ты?

— Что если, ложь я?

— А что если, правда ты?

Пали стражи времени

Не ведома сути своей

Осуждения смертных

Уақыт сақшылары жабылды

Қорқыныш лабиринтінің құлағында

Әрқайсысының үстемдігін бағалау

Оқиғалардың сызықтылығында

Әркім өзінің жазалаушысымен кесетін жерге барады

Жеңілуден қорқады

Әркімнің өз шындығы бар

Әркімнің өз жолы бар

Қақпалар тарс жабылды

Судья селк ете қалды

Жазасын өтеушілер келісті

Және барлығы өз пышағын тартты

Үстемдік көзден ғайып болды

Дуализмді жою

Екеуі қайтадан дәм татты

Оның күресу механизмі:

— Мен сияқтылар жоқ па?

— Сендей адамдар жоқ па?

- Өтірік айтсам ше?

«Егер бұл шынымен сен болсаң ше?»

Құлаған уақыт сақшылары

Оның мәнін білмеу

Ажалдарды айыптау