Arlon - Salomé Leclerc

Tu cours, je cours aussi

Comme si des loups pointaient nos vies

Tu tombes, je tombe aussi

Comme si des pièges sous le tapis

Guettaient nos corps affaiblis

Pendant ce temps la neige est blanche

Les arbres parfois se penchent

Il y a toujours une éclaircie du haut des toits de Paris

Y aura toujours, avant l’aurore

Un réverbère qui s’endort

À la fenêtre de minuit, Arlon veillera encore

Tu cours, je cours aussi

Comme le courant portant nos vies

Tu tombes, je te suis

Par la rivière qui passe ici

Nous filerons sans bruit

Les nuits seront longues, des secondes pendant des heures

Mais l’autre bout du monde est toujours plus beau qu’ailleurs

Les nuits seront longues, à marcher dans la noirceur

À l’autre bout du monde il fait toujours plus beau qu’ailleurs

Сен жүгір, мен де жүгіремін

Қасқырлар өмірімізді нұсқап тұрғандай

Сен құла, мен де құлаймын

Кілем астындағы тұзақтар сияқты

Әлсіреген денемізді көрді

Бұл кезде қар аппақ

Ағаштар кейде майысқан

Париждің төбесінен әрқашан тазалық бар

Әрқашан болады, таң атқанша

Ұйықтап жатқан көше шамы

Түн ортасы терезеде Арлон тағы бақылайды

Сен жүгір, мен де жүгіремін

Біздің өмірімізді алып бара жатқан ток сияқты

Сен құлайсың, мен саған еремін

Осы жерден өтетін өзеннің жағасында

Біз тыныш айналамыз

Түндер ұзақ, секундтар сағаттарға созылады

Бірақ әлемнің басқа жағы әрқашан басқа жерлерге қарағанда әдемірек

Түндер ұзақ болады, қараңғыда жүреді

Әлемнің екінші шетінде ауа-райы әрқашан басқа жерлерге қарағанда әдемі