Свечечка - Рада & Терновник

Свечечка горящая в адовом похмелии

Не погасни милая — так дрожит огонь

Ты прости мне пьяному дурацкое веселие

Не достоин света был — дай же хоть покой.

Но глаза горят в тоске, не любовью — похотью

Да смеется пьяный в дым синеокий паж

Разметало по углам человечьи лоскуты

Были губы, да глаза — остался макияж.

Пальцы выбивают дробь по столам заплеванным

Да из кожи рвется ввысь трезвая душа

Воздух загустел от слов, перебитых стонами

Тоненькие ручки на ветру дрожат.

Мимо серых окон птицы пролетали

В двери деревянные не стучал никто

Где мой черный ангел со свечечкой венчальной

Пьяные да мертвые валятся под стол.

Тозақ күйінде жанып тұрған шырақ

Шықпа жаным - от осылай дірілдейді

Кешір мені мас ақымақ көңілді

Дүниеге лайық емес едім – тым болмаса тыныштық берші.

Бірақ көз мұңда жанады, махаббат емес – нәпсі

Иә, түтінге мас болған көк көзді бет күледі

Бұрыштарда шашыраңқы адам дақтары

Еріндер болды, иә көздер - макияж болды.

Саусақтар түкіріп үстелдердегі бөлшекті қағып тастайды

Иә, байсалды жан теріден жыртылып жатыр

Ауа ыңылдап үзілген сөздермен қоюланды

Жіңішке қолдар желмен дірілдейді.

Сұр терезелердің жанынан құстар ұшып өтті

Ағаш есіктерді ешкім қаққан жоқ

Той шырағы бар қара періштем қайда

Мас және өлген адамдар үстелдің астына түседі.