Patterns - Paul Simon

The night sets softly

With the hush of falling leaves

Casting shivering shadows

On the houses through the trees

And the light from a street lamp

Paints a pattern on my wall

Like the pieces of a puzzle

Or a child’s uneven scrawl

Up a narrow flight of stairs

In a narrow little room

As I lie upon my bed

In the early evening gloom

Impaled on my wall

My eyes can dimly see

The pattern of my life

And the puzzle that is me

From the moment of my birth

To the instant of my death

There are patterns I must follow

Just as I must breathe each breath

Like a rat in a maze

The path before me lies

And the pattern never alters

Until the rat dies

And the pattern still remains

On the wall where darkness fell

And it’s fitting that it should

For in darkness I must dwell

Like the color of my skin

Or the day that I grow old

My life is made of patterns

That can scarcely be controlled

Түн ақырын батады

Құлаған жапырақтардың тынығуымен

Дірілдейтін көлеңкелер

Ағаштардың арасындағы үйлерде

Көше шамының жарығы

Қабырғама үлгіні бояды

Пазл бөліктері сияқты

Немесе баланың біркелкі сызып жазуы

Баспалдақтардың тар ұшуымен

Кішкене тар бөлмеде

Мен төсегімде жатқанда

Кешкі қараңғылықта

Қабырғама ілінді

Менің көздерім бұлыңғыр көреді

Менің өмірімнің өрнегі

Ал басқатырғыш бұл мен

Мен туған                                                                                                                                                                   

Мен өлгенше

Мен ұстануым керек үлгілер бар

Мен әр дем алуым керек

Лабиринттегі егеуқұйрық сияқты

Менің алдымда жол жатыр

Ал үлгі ешқашан өзгермейді

Егеуқұйрық өлгенше

Ал үлгі әлі де сақталады

Қараңғылық түскен қабырғада

Және бұл болуы  орынды

Мен қараңғыда тұруым керек

Терімнің түсі сияқты

Немесе менің қартайған күнім

Менің өмірім өрнектерден жасалған

Оны басқару екіталай