Anima Perduta - Pathos

Il mio da tempo me lo sono tolto

Per non vedere ancora certe scene nere che mi hanno sepolto

Mi hanno trascinato nell’abisso e poi dissolto

A questa musica non chiedo l’infinito

Né soldi, né una Lambo, neanche un abito pulito

A questa musica chiedo un coraggio di granito

M’inginocchio a uno spartito e prego d’essere guarito

Ti chiedo scusa papà se faccio il «lavascale»

Se dalla povertà non vi riesco a liberare

Proteggo mamma, 'sto cuore muore

Quando ci minaccia quella banca

E l’anima si sfalda

E quando il buio sale, questa notte di sale

Scende col suo flagello di gelo siderale

E mi si getta addosso con il suo eterno peso

Certi ricordi sono un cappio a cui rimango appeso

E se mi cerchi non mi trovi bro

E dove sono proprio non lo so

È in qualche landa sconosciuta

Che si nasconde la mia anima perduta

E se mi cerchi non mi trovi bro

E dove sono proprio non lo so

È in qualche landa sconosciuta

Che si nasconde la mia anima perduta

Nelle cuffie Mezzosangue poi Gold One

Uno mi cura con la rabbia, l’altro con catartico dolore

Raggiungo l’etere guidato dalle mie parole

Che sono lettere stracolme di perduto amore

Da me non passano le ore

Qui il silenzio del silenzio che mi veste silenzia ogni raggio di sole

Che filtra dalla mia finestra

Ma che soccombe come un galeone dentro una tempesta

Ti prego resta, baby, e sciogli queste nevi

Rimuovi questi nevi e rendimi un Primo Levi

Perché il mondo verso il nulla mi conduce

Io temo il buio di chi si proclama luce

Sto morendo perché sono l’afonia

Prodotta dallo stato, dalla massa e dal messia

Dolce cloroformio, dolce melodia

Addormenta il mondo e sveglia quest’anima mia

E se mi cerchi non mi trovi bro

E dove sono proprio non lo so

È in qualche landa sconosciuta

Che si nasconde la mia anima perduta

E se mi cerchi non mi trovi bro

E dove sono proprio non lo so

È in qualche landa sconosciuta

Che si nasconde la mia anima perduta

A volte parlo con la pioggia come Whitman

Quanto mi somiglia

Sempre lei cadrà

Sempre si rialzerà

Мені баяғыда алдым

Мені жерлеген кейбір қара көріністерді әлі көрмеу үшін

Олар мені тұңғиыққа сүйреп апарды, содан кейін мені ерітті

Мен бұл музыкадан шексіздік сұрамаймын

Ақша жоқ, Ламбо жоқ, тіпті таза киім де жоқ

Осы музыкадан мен гранитті батылдық сұраймын

Мен музыка парағына тізе бүгіп, сауығып кетуім үшін дұға етемін

Кешіріңіз әке, егер мен «тазалаушы» жасасам

Мен сені кедейліктен жүргізе алмасам

Мен анамды қорғаймын, бұл жүрек өледі

Бұл банк бізді қорқытқанда

Ал жан бөлінеді

Қараңғылық көтерілгенде, бұл тұзды түн

Ол жұлдызды аяздың қасіретінен төмен түседі

Және ол  өз мәңгілік салмағын менен  тастайды

Кейбір естеліктер мен ілулі тұрған ілмек

Мені іздесең, таба алмайсың, бауырым

Мен қайдамын, мен білмеймін

Ол белгісіз жерде

Менің жоғалған жаным жасырынып жатыр

Мені іздесең, таба алмайсың, бауырым

Мен қайдамын, мен білмеймін

Ол белгісіз жерде

Менің жоғалған жаным жасырынып жатыр

Half-Blood құлаққаптарында, содан кейін Gold One

Біреуі мені ашумен емдейді, екіншісі катаральды ауырсынумен

Сөзімнің жетегінде эфирге жетемін

Бұл жоғалған махаббатқа толы хаттар

Мұнда сағат өтпейді

Міне, мені киіндіріп тұрған тыныштық тыныштығы күннің әрбір сәулесін өшіреді

Бұл менің тереземнен өтеді

Бірақ ол дауылдағы галлеон сияқты жеңілдейді

Өтінемін, балам, осы қарларды еріт

Мына невустарды алып тастап, мені Примо Левиге айналдыр

Өйткені, әлем мені ешқайда апармайды

Мен өздерін жарық деп жариялайтындардың қараңғылығынан қорқамын

Мен афония болғандықтан өліп жатырмын

Мемлекет, бұқара және мәсіх шығарған

Тәтті хлороформ, тәтті әуен

Дүниені ұйықтатып, мына жанымды оят

Мені іздесең, таба алмайсың, бауырым

Мен қайдамын, мен білмеймін

Ол белгісіз жерде

Менің жоғалған жаным жасырынып жатыр

Мені іздесең, таба алмайсың, бауырым

Мен қайдамын, мен білмеймін

Ол белгісіз жерде

Менің жоғалған жаным жасырынып жатыр

Кейде мен жаңбырмен Уитман сияқты сөйлесемін

Бұл маған қаншалықты ұқсайды

Ол әрқашан құлап қалады

Ол әрқашан қайта көтеріледі