Bluefisk - Misanthrop

Kurz vorm Abheben bin ich kurz vorm Abdrehen

Und das nur, weil ich Deiner Spur gedanklich nachgehe

Ich kann’s sehen, obwohl ich ohne Brille beinah blind bin

Es war Balsam für die Seele, für mein Herz fast reiner Irrsinn

Du wirst mich nie rappen hören, doch ich versuch Dir zu erklären

Wie sehr diese Erinnerungen mich befreien und beschweren

Ich kenne nichts von Dir, nicht mal ein bisschen ungefähr

Und jetzt gibt’s keinen Weg zurück, alle Türen zugesperrt

Bluefisk, Du bist die Muse meiner Musik, die mich verwundert und küsst

Der Wechsel meiner Tapete, Du bist alles und nichts

Kein Feuerwerk, eine Rakete traf mich, schuf mich neu

Aber vermutlich bringt das gar nichts, weil ich immer noch konfus bin

Scheu und schüchtern waren wir erst im Dunkeln mutig

Doch in den Armen Cupids fragt man nicht ob’s gut ist

Hier zähle ich nicht zu Asketen und vermeide tunlichst

Von Magneten zu reden, denn die gehen auf Entfernung nicht

Ich wär' nur wenig glücklich, wenn ich sagen könnt' wie sehr ich’s bin

Du bezauberst mich wie eine Sagenwelt, so dass ich Shakespeare bring'

Ich träumte den Sommernachtstraum, legte mich hin

Und geb' ihn wieder statt zu deuten, damit ich ehrlich bin

Du wirst kein Wort verstehen, vielleicht weil Du woanders bist

Vielleicht weil Du es anders siehst, oder von woanders bist

Vielleicht weinst Du so wie ich jede/um Mitternacht, nur woran es liegt

Weißt Du offenbar kaum, denn es liegt ferner als Korallenriffs

Mein Hirn ist mit Sonderbarem angefüllt

Trotz aller Kommentare ist mein Inneres nicht abgekühlt

Offene Arme haben sich noch nie enger angefühlt

Als hätte ich ohne Wachs die Sirenen angebrüllt

Wäre ich abgebrüht, würd mich der Schmerz nicht so zerfressen

Und es täte nicht so weh, zu wissen, dass wir uns vergessen

Selbst Deinen Umrissen kann ich mich jetzt nicht mehr öffnen

Ich bin am Boden, weil wir uns erst als Tote wieder treffen

Als Verfasser dieser Ode, notier' man meine Traurigkeit

Die mich jederzeit begleitet, wenn auch die Sonne auf mich scheint

Dem Plan meines Glücks fehlt leider die Genauigkeit

Weshalb er unvollendet mit dem Weltfrieden die Aussicht teilt

Ich will schreien, doch ich schweige, ich will lachen, doch ich weine

Deklamiere tagelang «Aber ach» wie Heine

Doch wieder an der Wegscheide, würd' ich mich nicht umentscheiden

Denn hat man hat wenige Erlebnisse, die auch im Dunkeln bleiben/scheinen

Es verschafft dem überängstlichen eine relationale Blaupause

Falls irrationale Zweifel auftauchen

Nun heißt es auftauen, so kommt Grün in meine blauen Augen

Ich will tollkühn nach dem übermächtigen ausschauen

Um zu vermeiden, dass mich die Liebe vernichtet

Mach' ich nächtliche Experimente mit Liebesgedichten

Ich mag gleich den Capulets ein Denkmal der Liebe errichten

Und währenddessen dreht sich das Karussell der Liebesgeschichten

Ұшуға аз уақыт қалғанда мен бұрылып кетейін деп тұрмын

Бұл мен сіздің ізіңізді ойша қуғаным үшін ғана

Көзілдіріксіз соқыр болып қала жаздасам да көріп тұрмын

Бұл жанға бальзам болды, жүрегім үшін таза жындылық болды

Сіз менің рэп айтқанымды ешқашан естімейсіз, бірақ мен түсіндіруге тырысамын

Бұл естеліктер мені қаншалықты босатты және мені ауырлатады

Мен сен туралы ештеңе білмеймін, тіпті аз болса да

Енді артқа жол жоқ, барлық есіктер құлыптаулы

Блюфиск, сен мені таң қалдыратын және сүйетін музыкамның музасысың

Менің тұсқағазымның өзгеруі, сіз бәрісіз және ештеңесіз

Отшашу жоқ, зымыран маған тиді, мені жаңғыртты

Бірақ бұл жақсылық әкелмейтін шығар, өйткені мен әлі де шатасамын

Ұялшақ пен ұялшақ, қараңғыда ғана батыл болдық

Бірақ Купиидтің құшағында сіз бұл жақсы ма деп сұрамайсыз

Бұл жерде мен аскеттердің бірі емеспін және мүмкіндігінше одан аулақпын

Магниттер туралы айтатын болсақ, олар қашықтықта жұмыс істемейді

Қаншалықты екенімді айтсам, сәл ғана қуанар едім

Сіз мені аңыз әлеміндей сиқырлайсыз, мен Шекспирді әкелемін

Мен жазғы түндегі түс көрдім, жатып қалдым

Және оны аудармай, қайтарып беріңіз, сондықтан мен шынымды айтамын

Бір сөзді түсінбейсің, мүмкін басқа жерде жүргендіктен

Мүмкін сіз оны басқаша көретіндіктен немесе басқа жерден келгендіктен

Мүмкін сен мен сияқты түн ортасында жылайтын шығарсың

Білмейтін шығарсыз, өйткені ол маржан рифтерінен де алыс

Менің миым біртүрлі нәрселерге толы

Қанша пікір айтылса да, жүрегім суыған жоқ

Ашық қолдар ешқашан қатты қысылған емес

Мен балауызсыз сиреналарға айғайлайтын сияқтымын

Егер мен қатал болсам, бұл ауру мені бұлай жемес еді

Ал біз бір-бірімізді ұмытып кететінімізді білсек онша ауырмас еді

Мен енді сіздің жоспарларыңызға өзімді аша алмаймын

Мен құладым, өйткені біз өлгенше қайта кездеспейміз

Осы ода авторы ретінде менің мұңымды ескеріңіз

Әрқашан маған еріп жүретін, тіпті күн нұрын шашса да

Өкінішке орай, менің бақытымның жоспарында дәлдік жоқ

Сондықтан ол аяқталмаған болашақты әлемдік бейбітшілікпен бөліседі

Айқайлағым келеді, бірақ үндемеймін, күлгім келеді, бірақ жылап отырмын

Мен Гейне сияқты «Бірақ» деп бірнеше күн өткіздім

Бірақ тағы да жол қиылысында мен өз ойымды өзгертпес едім

Өйткені біреудің қараңғыда қалатын/пайда болатын тәжірибесі аз

Ол шамадан тыс алаңдаушылықты қарым-қатынас жоспарымен қамтамасыз етеді

Егер қисынсыз күмән туындаса

Енді жібіту уақыты келді, сондықтан көк көзіме жасыл түсті

Мен құдіретті Құдайды батыл іздегім келеді

Махаббат мені құртпау үшін

Мен махаббат өлеңдерімен түнгі эксперименттер жасаймын

Мен Капулецтер сияқты махаббат ескерткішін тұрғызғанды ​​ұнатамын

Осы уақытта махаббат хикаяларының карусельі айналады