Glory Days - Mind.In.A.Box

When metal cleaves bone.

When hope is left alone.

It’s not pain that I fear.

Nor the head of the spear.

It’s the shadows of the mind.

It’s the closed vision-blind.

In those moments I run.

Like a waiting trap, sprung.

Like a bullet shot, stung.

In those moments I run.

When no treasure is secure.

When the malady has no cure.

It’s not danger that I fear.

Nor the whispering ear.

It’s the lack of a lasting future.

It’s the never-healing suture.

In those moments I run.

Like the horizon chasing sight.

Like dusk chasing daylight.

In those moments I run.

When words have no sense.

When belief has no evidence.

It’s not others that I fear.

Nor the smile and the tear.

It’s the pure unfiltered insanity.

It’s the beast called humanity.

In those moments I run.

Like the sane man I am.

Like the lion from the lamb.

In those moments I run.

Металл сүйекті жарғанда.

Үміт жалғыз қалғанда.

Мен қорқатын ауыртпалық емес.

Найзаның басы да емес.

Бұл ақыл-ойдың көлеңкелері.

Бұл жабық көру - соқырлар.

Сол сәттерде мен  жүгіремін.

Күту тұзағы сияқты, ұшып кетті.

Оқ сияқты, шаншып кетті.

Сол сәттерде мен  жүгіремін.

Ешбір қазыналық қауіпсіз болғанда.

Аурудың  емі болмаған кезде.

Мен қорқатындай қауіп емес.

Сондай-ақ сыбырлаған құлақ.

Бұл болашақтың болмауы.

Бұл ешқашан жазылмайтын тігіс.

Сол сәттерде мен  жүгіремін.

Көзді қуған көкжиек сияқты.

Күндізді қуған ымырт сияқты.

Сол сәттерде мен  жүгіремін.

Сөздердің мағынасы жоқ кезде.

Сенімде ешқандай дәлел болмаса.

Мен басқалардан қорқамын.

Күлімсіреу мен көз жасы да.

Бұл таза сүзгісіз ессіздік.

Бұл адамзат деп аталатын жануар.

Сол сәттерде мен  жүгіремін.

Мен есі дұрыс адам сияқтымын.

Қозыдан шыққан арыстан сияқты.

Сол сәттерде мен  жүгіремін.