Nada - Juan Carlos Baglietto, Lito Vitale

He llegado hasta tu casa…

¡Yo no sé cómo he podido!

Si me han dicho que no estás

Que ya nunca volverás…

¡Si me han dicho que te has ido!

¡Cuánta nieve hay en mi alma!

¡Qué silencio hay en tu puerta!

Al llegar hasta el umbral

Un candado de dolor

Me detuvo el corazón

Nada, nada queda en tu casa natal…

Sólo telarañas que teje el yuyal

El rosal tampoco existe

Y es seguro que se ha muerto al irte tú…

¡Todo es una cruz!

Nada, nada más que tristeza y quietud

Nadie que me diga si vives aún…

¿Dónde estás, para decirte

Que hoy he vuelto arrepentido a buscar tu amor?

Ya me alejo de tu casa

Y me voy ya ni sé donde…

Sin querer te digo adiós

Y hasta el eco de tu voz

De la nada me responde

En la cruz de tu candado

Por tu pena yo he rezado

Y ha rodado en tu portón

Una lágrima hecha flor

De mi pobre corazón

Мен сенің үйіңе келдім...

Мен қалай алатынымды білмеймін!

Егер олар маған сен емес екеніңді айтса

Ешқашан қайтып келмейтініңді...

Егер олар маған сенің кеткеніңді айтса!

Менің жанымда қанша қар бар!

Есігіңде қандай тыныштық!

Табалдырығына жеткенде

Ауырсынудың құлпы

жүрегім тоқтап қалды

Туған жеріңде ештеңе, ештеңе қалмайды...

Тек юял тоқыған өрмек

Раушан да жоқ.

Ал сен кеткенде өлгені анық...

Барлығы крест!

Ештеңе, мұң мен тыныштықтан басқа ештеңе емес

Сен әлі тірісің бе, маған ешкім айта алмайды...

айтайын деп қайдасың

Бүгін мен сенің махаббатыңды іздеу үшін өкініп қайттым?

Мен сенің үйіңнен әлдеқашан алыстап кеттім

Ал мен кетіп бара жатырмын, тіпті қайда екенін де білмеймін...

Қоштасқысы келмей

Тіпті сіздің дауысыңыздың жаңғырығы

ол маған ойламаған жерден жауап береді

Құлыпыңыздың қиылысында

Сенің қайғың үшін дұға еттім

Және ол сіздің қақпаңызға айналды

Көз жасынан жасалған гүл

менің бейшара жүрегімнен