Septum Lucidum - Eths

Mes veines se fendent et les foies se démangent

Mon gosier est sec, se plaint lors la bête est là

Creuse sans ses mains, l’estomac baigne et me demande

Si les cancers mangent encore dans ma tête

Je me fais muette, je ne voudrais pas qu’il s’inquiète

En miettes, Liquéfaction des masses bosseuses

Quand les rongeurs rongent

Plus personnes ne s'étonne quand quelques doigts me trépanent

J’ai mal au crâne!

De circonvolutions en putréfaction

Les vampires se prélassent

Je me tords et convulse

Elle révulse mes yeux

Me montre ce corps dans la glace

Je n’y ai plus ma place

De nombreuses vies m'épuisent de l’intérieur

Traversée, consumée

Je suis lasse d’attendre la mauvaise heure

La vermine se pâme, s’admire

Devant le bel encéphale

Dieu me laisse à apprendre

«Ma chair est vraiment viande»

Mon enveloppe filandreuse se questionne

Docteur qui grogne dans mon corps vide, et résonne

Je ne comprends plus quand il parle

Mes sens s’absentent et la tumeur se régale

J’ai mal au crâne!

Comment te dire?

Et si toi tu te fâches et si moi je me lache

Mes pilules au bon goût facile, ma bouche sera docile

Laisse moi!

Traque et ne blesse que moi!

Laisse moi vide!

J’ai si peur!

La peur est faiblesse, elle ne tue que toi!

Quand il meurt!

La bête ne pleure pas, rie toujours en toi!

J’ai si mal!

Les maux sont faiblesses et ne tuent que toi!

Quand il pleure!

La bête ne pleure pas!

L’oeil au centre ne s’ouvre plus, ne sait plus

Si je mens encore ou si je ne m’aime plus

A l’intérieur, la crise rugie, furie, se fige

Les sons insufflent aux souffles des coeurs

Pense: «Je t’avertis quelqu’un te prend!

Je t’avertis quelqu’un te ment!»

Combien de temps?

Combien de vents passeront encore sous silence?

Combien de fois tomberont mes dents molles?

Mes rêves m’appellent, se mêlent toujours: c’est sourd

Ma vie l’intéresse, les nuits suicides se succèdent

Prenant le pas sur la cure qu’on me plaide

Les maux ne seront jamais sages

Je suis l'âme des pères maîtres qui te vit

Celui qui te sent

Ma fille, voila ton héritage

Je suis celui qui marche au coeur de la tête

Celui qui te vend

Les maux ne seront jamais sages

Moi, le marchand de chairs faibles

Je te prends quand tu m’invites

Je suis toi et tu es moi

Enfant vient m’embrasser tendrement

J’ai si peur

La peur est faiblesse, elle ne tue que toi

Quand il meure

La bête ne pleure pas, rie toujours en toi

J’ai si mal

Les maux sont faiblesses et ne tuent que toi

Quand il pleure

La peur est faiblesse, elle ne tue que toi

J’ai si peur

La bête ne pleure pas, rie toujours en toi

Quand il meurt

Les maux sont faiblesses et ne tuent que toi

La bête ne pleure pas, vit toujours en moi

Traque et ne blesse que moi

Тамырларым жарылып, бауырым қышиды

Тамағым құрғады, хайуан барда шағымдан

Қолынсыз қазып, қарын жуып, менен сұрайды

Егер ісік әлі менің басымда жейді

Мен өзімді өшіремін, оның уайымдағанын қаламаймын

Ұнтақталған, түйіршіктер

Кеміргіштер кеміргенде

Мені бірнеше саусақтар басып кеткенде енді ешкім таң қалдырмайды

Менің басым ауырып тұр!

Бұрылулардан шіріп кетуге дейін

Вампирлер қайнады

Мен дірілдеп, тырысамын

Ол менің көзімді айналдырады

Маған мұздағы денені көрсет

Мен енді ол жерде емеспін

Көптеген өмірлер мені іштей тоздыруда

Өтілген, тұтынылған

Мен дұрыс емес уақытты күтуден шаршадым

Жәндіктер бір-біріне тамсанады

Әдемі мидың алдында

Құдай маған оқуға қалдыр

«Менің етім – нағыз ет»

Менің жіпті конвертім өзіне сұрақ қояды

Бос денемде ырылдап, жаңғыратын дәрігер

Мен оның сөйлегенін түсінбеймін

Менің сезімдерім бұзылып, ісік тойлайды

Менің басым ауырып тұр!

Сізге қалай айтайын?

Ал сен ашуланып, мен босап кетсем

Менің таблеткаларымның дәмі оңай, аузым мойынсұнғыш болады

Мені қалдыр!

Тек мені ренжітіңіз!

Мені бос қалдырыңыз!

Мен қатты қорқамын!

Қорқыныш - әлсіздік, ол тек сені өлтіреді!

Ол өлгенде!

Айуан жыламайды, сенде әрқашан күледі!

Мен қатты қиналып жүрмін!

Зұлымдық - бұл әлсіздік және тек сізді өлтіреді!

Ол жылағанда!

Жануар жыламайды!

Орталықтағы көз енді ашылмайды, енді білмейді

Қайта өтірік айтсам немесе енді өзімді жақсы көрмесем

Ішінде дағдарыс күркіреді, ашуланады, қатып қалады

Дыбыстар жүректердің тынысында тыныс алады

Ойланыңыз: «Мен сені біреу алып кетеді деп ескертемін!

Сізге біреу өтірік айтып жатқанын ескертемін!»

Қанша уақыт?

Айтылмай тағы қанша жел өтеді?

Менің жұмсақ тістерім қанша рет түседі?

Менің арманым мені шақырады, әрқашан араласады: бұл саңырау

Менің өмірім оны қызықтырады, суицид түндері бірінен соң бірі жалғасады

Емдеуден басым болу маған өтінді

Жамандық ешқашан дана болмайды

Мен сені көрген әке жанмын

Сені сезетін адам

Қызым, міне сенің мұраң

Бастың жүрегінде жүретін менмін

Сені сататын адам

Жамандық ешқашан дана болмайды

Мен, әлсіз дененің саудагерім

Мені шақырғанда мен сені аламын

Мен сенмін, ал сен менсің

Бала келіп, мені мейіріммен сүй

Мен қатты қорқамын

Қорқыныш - бұл әлсіздік, ол сізді өлтіреді

Ол өлгенде

Айуан жылама, әрқашан ішіңде күл

Мен қатты қиналып жүрмін

Зұлымдық - әлсіздік және сізді өлтіреді

Ол жылағанда

Қорқыныш - бұл әлсіздік, ол сізді өлтіреді

Мен қатты қорқамын

Айуан жылама, әрқашан ішіңде күл

Ол өлгенде

Зұлымдық - әлсіздік және сізді өлтіреді

Жыртқыш жыламайды, менде әлі өмір сүреді

Тек мені ренжітті