Infini - Eths

C’est là que tout recommence.

Etranges murs susurrent à nos oreilles.

Elle est là attend l'éveil.

Mais tout a commencé et tout recommence.

On a caché quelques morceaux de tête.

Dans sa boîte, bien intacts et mangeables.

Je déteste rendre sur elle;

je fixe sa bouche.

Bientôt, je sors ma langue.

Nécrophores.

Ils adorent, épier, regarder, examiner.

Si rien n’a bougé.

Ne te réveille pas!

Ceux qui marchent dans le noir.

Te scrutent, te dévisagent, pénible songe.

Informe image de leur sillage.

Ils déambulent sans pied.

Leurs jambes exsangues.

Moi je les connais bien!

Ils te passent, se lassent, t’assujettissent.

Tes nuits glissent, se suivent.

Leurs sangs s’unissent.

Sans saveur.

Ton sauveur, effervescente absence.

Vous n’existez pas!

Ils profèrent lentement, l’anatomie aqueuse se dessinera.

Son ventre se décharge vers le bas.

La folie s'écoulant sur ses genoux délicats.

Quel sinistre corps, la veuve se pleure d’un organe perdu.

Dehors.

La réalité l’effleure: elle chute, se cogne.

Maltraite ses yeux suintants, palpe ses lèvres encore chaudes.

Liquide brûlant.

Dormir.

Aspire le suc des dieux, aime ça!

Tu n’existes pas.

Ils te passent se lassent t’assujettissent.

Tes nuits glissent, se suivent.

Leurs sangs s’unissent.

Sans saveur.

Ton sauveur, effervescente absence.

Vous n’existez pas!

Dis moi, pourquoi tes yeux s’inondent?

Pleure pas!

Tout ça n’existe pas!

Dis moi, pourquoi ces têtes immondes?

Pleure pas, ce soir!

Tout ça n’existe pas!

Etrange femme murmure à mon oreille.

Elle est là, sur moi veille.

Ca n’a pas de sens et tout recommence.

Leurs danses lascives s’attardent sur toi, touche les, ils sont pour toi!

Lèche les grands, lèche dedans!

Aussi vrai que toi, ils sont si vivants.

Pur sang d’enfant.

Leurs bouches salivantes avalent les indices.

D’une douce torture.

Violente est l’ire!

Leurs membres tombent.

Sur ta fleur à demi morte.

Ne pleure pas!

Tu seras toujours la suivante!

Tu ne rêves pas!

Міне, бәрі қайтадан басталады.

Біртүрлі қабырғалар құлағымызға сыбырлайды.

Ол сол жерде оянуды күтіп отыр.

Бірақ бәрі басталып, бәрі қайтадан басталады.

Біз бастың кейбір бөліктерін жасырдық.

Өз қорабында, бүтін және жеуге жарамды.

Мен бұл туралы жек көремін;

Мен оның аузына қараймын.

Көп ұзамай мен тілімді шығарамын.

Некрофорлар.

Олар жақсы көреді, тыңшылық жасайды, бақылайды, зерттейді.

Егер ештеңе қозғалмаса.

Оянба!

Қараңғыда жүргендер.

Сканерлеп, саған қарап, азапты арман.

Олардың оянуының пішінсіз бейнесі.

Олар аяқсыз жүреді.

Олардың қансыз аяқтары.

Мен оларды жақсы білемін!

Олар сенен өтеді, шаршайды, сені бағындырады.

Түндерің сырғанады, бір-біріңе ілесіңдер.

Олардың қандары біріктіріледі.

Дәмсіз.

Сенің құтқарушың, жарқыраған жоқтығың.

Сіз жоқсыз!

Олар баяу айтады, сулы анатомия қалыптасады.

Оның іші төмен түседі.

Жындылық оның нәзік тізелерінен ағып жатыр.

Қандай сұмдық дене, жесір әйел жоғалған органға жылап отыр.

Сыртта.

Шындық оның жанынан өтіп бара жатыр: ол құлап, соқтығысады.

Оның жылап тұрған көздерін қорлаңыз, оның әлі де жылы еріндерін сезіңіз.

Ыстық сұйықтық.

Ұйықтау.

Құдайдың шырынын сорыңыз, оны жақсы көріңіз!

Сіз жоқсыз.

Олар сізді бағындыру үшін шаршап өтеді.

Түндерің сырғанады, бір-біріңе ілесіңдер.

Олардың қандары біріктіріледі.

Дәмсіз.

Сенің құтқарушың, жарқыраған жоқтығың.

Сіз жоқсыз!

Айтшы, неге көздерің суланып кетті?

Жылама!

Бұлардың ешқайсысы жоқ!

Айтыңызшы, неге бұл арам бастар?

Бүгін түнде жылама!

Бұлардың ешқайсысы жоқ!

Біртүрлі әйел құлағыма сыбырлап жатыр.

Ол сонда, мені бақылап тұрады.

Бұл мағынасы жоқ және бәрі басынан басталады.

Олардың ерке билері сізге ілінеді, оларға қол тигізіңіз, олар сізге арналған!

Үлкендерін жалап, ішін жалап!

Сіз сияқты шынайы, олар өте тірі.

Таза балалық қан.

Олардың сілекейі ағып жатқан ауыздары іздерді жұтады.

Тәтті азаптан.

Зорлық - ашуланшақ!

Олардың аяқ-қолдары түсіп қалады.

Жартылай өлі гүліңде.

Жылама!

Сіз әрқашан келесі боласыз!

Сіз армандамайсыз!