Silence - Enz

Souvent je parle peu

Tu voudrais me connaître, me comprendre

Ou me cerner mais y a pas le feu

Silences en disent plus qu’les paroles inutiles

J’aime qu’ils se brisent juste pour qu’le dire illumine

J’me fixe comme unique but de retrouver l’calme

Apaisement si rare, j’veux pas m’entourer de vacarme

Et d’signal d’alarme ou de parasites

Je n’suis qu’une glace dans ce magma

Efface donc ce bruit

Que je puisse vivre en équilibre

Que la grise mine ne soit pas d’mise

En quête de cet air qu’on nomme Paradis

J’vois qu’mes recherches sont vaines

Quand j’me réveille mon poste pleure les propos de Marine Le Pen

C’est pas ici qu’j’trouverai la paix

J’m’essouffle à force de courir après

J’voudrais qu’on m’dise où est la clé

J’ai peur qu’la chance d’la découvrir s'éloigne

J’voudrais qu’les foules s'écartent

Pour trouver la Terre où l’silence est roi

Durant c’vide, j’aurais pu mettre les cris, du crash

Ou te parler de ma vie, me plaindre émettre des reproches

Mais pour ça j’ai toute une vie même si chaque jour la mort s’approche

J’ai pas demandé à jouer mais j’suis dans l’jeu donc faut qu’j’m’y accommode

J’suis pas du genre gêné quand un ange passe

Frit quand l’silence glace

Qu’la parole tarde à venir, quand les discussions stagnent

Et qu’les idées s’font rares

Même si ça m’coûte le titre de type pas trop bavard j’m’en tape

J’reste muet, conscient qu’le simple fait d’le prononcer peut l’tuer

Dieu qu’les mots sont cruels

Quand on n’a plus rien à s’dire

Après la courtoisie anodine, parler tout l’temps devient habituel

Au lieu de s’taire, souvent on s’plaint pour s’plaindre

On surenchérit par la médisance la mauvaise graine

Fréquemment l’audace manque

J’vois pas qu’la vantardise pour susciter l’estime

Et l’commérage comme gymnastique de l’esprit

J’peux pas me permettre de le cacher

Trop d’occasions de le gâcher bêtement

Réflexe de rigueur, parfois on m’reproche d'être lent

T’as besoin d’un haut-parleur pour gueuler tes horreurs

Le flux, l’auditeur, autant fermer ton bec directement

Ça doit venir d’là si avec l'âge on devient sourd

C’est ça la sagesse, on donne la parole à des sages

Mes congénères deviennent fous

Discutent pour éviter les craintes, les doutes

Car dans l’silence les certitudes deviennent floues

J’voudrais qu’ce sifflement cesse

Trop d’bordel dans ma tête

J’crois qu’j’cours à ma perte

Le calme ne va qu’avec

La tempête qui l’accompagne

On omet de le craindre donc je marche en silence et seul

Tente de faire mes preuves

Pour qu’les foules se meuvent

En oubliant de mentir

Көбінесе аз сөйлеймін

Сіз мені білгіңіз келеді, мені түсініңіз

Немесе мені қоршаңыз, бірақ от жоқ

Үнсіздіктер пайдасыз сөздерден де көп нәрсені айтады

Маған олардың жарықтандыруды айту үшін сынғанын ұнатамын

Мен өзіме тыныштық табуды жалғыз мақсат етіп қойдым

Тыныштану соншалықты сирек, мен өзімді шумен қоршағым келмейді

Және дабыл сигналы немесе паразиттер

Мен бұл магмадағы балмұздақпын

Бұл шуды өшіріңіз

Мен тепе-теңдікте өмір сүре аламын

Сұр жүзі ретсіз

Сол әуенді іздеп жұмақ дейміз

Менің зерттеуім бекер екенін көріп тұрмын

Мен оянғанда станциям Марин Ле Пеннің сөздерін айтып жылайды

Бұл жерде мен тыныштық таба алмаймын

Артынан жүгіргеннен тынысым тарылды

Біреу маған кілттің қайда екенін айтқым келеді

Мен оны табу мүмкіндігі жоғалып кетеді деп қорқамын

Көпшіліктің алыстағанын қалаймын

Тыныштық патша болатын жерді табу үшін

Осы вакуум кезінде мен жылап жібере алар едім

Немесе саған менің өмірім туралы сөйлесемін, шағымданамын, мені айыптаймын

Бірақ ол үшін менде күн сайын өлім жақындаса да, бүкіл өмірім бар

Мен ойнауды сұрамадым, бірақ мен ойындамын, сондықтан мен оған бейімделуім керек

Мен періште өткенде ұялатын адам емеспін

Тыныштық қатып қалғанда қуырылған

Пікірталас тоқырау кезінде сөз баяу келеді

Және бұл идеялар сирек кездеседі

Маған тым көп сөйлемейтін жігіт деген атақ қымбат болса да, маған бәрібір

Мен үндемеймін, оны айтудың қарапайым фактісі оны өлтіруі мүмкін екенін түсінемін

Құдай-ау, сөздер қатал

Басқа айтар ештеңеміз болмаған кезде

Зиянсыз сыпайылықтан кейін үнемі сөйлесу әдетке айналады

Үндемеудің орнына, жиі шағымданамыз

Жаман тұқымды жаламен жеңеміз

Жиі батылдықтың болмауы

Құрмет ояту үшін мақтануды көрмеймін

Ал өсек ақыл-ой гимнастикасы ретінде

Мен мұны жасыра алмаймын

Оны ақымақтықпен ысырап етудің тым көп мүмкіндіктері

Қаттылық рефлексі, кейде мені баяу деп сынға алады

Қорқынышты айқайлау үшін сізге дауыс зорайтқыш қажет

Ағыс, тыңдаушы, аузыңызды тіке жабуы мүмкін

Жасы ұлғайған сайын саңырау болып қалатын болсақ, ол сол жерден шығуы керек

Бұл даналық, біз данаға дауыс береміз

Менің туыстарым жынды болып барады

Қорқыныш, күмәнданбау үшін талқылаңыз

Өйткені тыныштықта сенімділік бұлыңғыр болады

Мен бұл ысқырықтың тоқтағанын қалаймын

Менің басымда тым көп тәртіпсіздік

Мен өз шығыныма бара жатырмын деп ойлаймын

Тыныштық тек өзімен бірге келеді

Ілеспе дауыл

Біз одан қорықпаймыз, сондықтан мен үнсіз және жалғыз жүремін

өзімді дәлелдеуге тырыс

Көпшіліктің қозғалуы үшін

өтірік айтуды ұмыту