Acteurs et victimes - Enz

Les hommes n’ont plus l’temps

Mangent dans des fast-foods

Bouffent du poulet qui n’a jamais vu de basse-cour

Ils veulent tout et tout de suite

Veulent du light de l’allégé pour garder la taille fine

C’est l’dilemme de la jeunesse de mon époque

On a des mobiles dans des coques neuves

Mais on communique peu

C’est le blème, tous dans l'ère moderne

Tous on s’connecte loin des terres où l’herbe pousse

J’aime le tactile, j’veux toucher la vie mais j’aime la machine

Et c’monde factice m’imprègne

J’suis dans ce cirque au centre de ce cercle cyber

Mes contacts sont virtuels

Le digital domine

Le numérique prend la place de nos belles collines

Les fleurs fanent, que laissons-nous à nos enfants?

On est tous coupables quand on y pense

Acteurs et victimes

Chacun responsable du mal qu’il s’inflige

Car au fond on est tous

Acteurs et victimes

Le confort quotidien dans lequel on s’complaît nous amène à devenir

Acteurs et victimes

A chaque nouvelle conquête, l’homme s’autodétruit

A nous d’réagir

Acteurs et victimes

Chacun responsable du mal qu’il s’inflige

J’suis qu’un homme de plus dans la masse

J’ai pas d’arme secrète sous ma veste

Et j’m’inquiète pour mon destin

Je cherche l’or parmi les vestiges

Les nuages assombrissent mon ciel, j’attends l'éclaircie

Mais elle tarde à venir

Car les industries rejettent du gaz et dérèglent les masses d’air

J’suis l’premier à profiter d’celles-ci

J’ai du mal à penser à long terme

Alors j’oublie les blessures qu’on inflige à ma Terre

Pardonne-nous, on va finir par scier la branche qui nous soutient

S’te plaît pardonne-nous

A quand les guerres chimiques sur ma planète

Et pour les dégâts, les descendants paieront les dettes

Pardonne tous nos écarts

L’homme s'égare à vouloir égaler la nature et mérite un bonnet d'âne

Condamnés par nos propres actes

Victimes et acteurs

Augmentent le profit mais le monde se meurt

Ce monde fait peine à voir

Alors j’porte des œillères, j’m’isole

J’contribue à construire des barrières

Les zones d’ombre sont nombreuses

Et j’changerai pas les choses avec des pensées paresseuses

L’exode commence par l’esprit et le corps suit

Mais est-ce une solution de claquer la porte à l’effort fourni?

Merde, j’vis entre glaçons et braises, amitié et traîtrise

Et seul l’espoir m’apaise

Les rares moments où l’on paraît réel sont à la naissance

Mais ils tendent à réduire au long de l’existence

J’voudrais anéantir les contradictions qui m’asservissent

Et les mauvais choix les interdire

J’rêvais d’amour et d’eau fraîche

J’ai eu la douche et l’eau froide

C’matin t'étais absente

J’ai beau chercher ta trace à travers les draps

J’trouve que dalle

A part ce manque entre la couette et moi

J’aime l’odeur de ton corps, la saveur de ton corps

J’aime tes mains sur mon corps

J’veux t’sentir proche quand j’m’endors

Donne-moi de ton amour encore

Ерлердің енді уақыты жоқ

Фаст-фуд мейрамханаларында тамақтаныңыз

Ешқашан қора көрмеген тауық етін жеңіз

Олар бәрін және қазірді қалайды

Белді жұқа ұстау үшін жеңіл салмақты алғыңыз келеді

Бұл менің заманымдағы жастардың дилеммасы

Бізде жаңа қабықтағы ұялы телефондар бар

Бірақ біз аз араласамыз

Қазіргі замандағы мәселенің бәрі осы

Шөп өсетін жерден алыс жерде бәріміз қосыламыз

Маған жанасу ұнайды, мен өмірге қол тигізгім келеді, бірақ маған машина ұнайды

Ал мына жасанды дүние мені сіңіріп жатыр

Мен осы кибер шеңбердің ортасында орналасқан цирктемін

Менің контактілерім виртуалды

Сандық басым

Біздің әдемі төбелеріміздің орнын цифр алады

Гүлдер қурап қалады, балаларымызға не қалдырамыз?

Ойлап қарасаң бәріміз кінәліміз

Актерлер мен құрбандар

Әркім өзіне тигізген зияны үшін жауапты

Өйткені, біз бәріміз тереңміз

Актерлер мен құрбандар

Біз қуанатын күнделікті жайлылық бізді болуға жетелейді

Актерлер мен құрбандар

Әрбір жаңа жеңіспен адам өзін-өзі жояды

Реакция жасау өзімізге байланысты

Актерлер мен құрбандар

Әркім өзіне тигізген зияны үшін жауапты

Мен көпшіліктің ішіндегі тағы бір адаммын

Менің күртешемнің астында жасырын қаруым жоқ

Ал мен тағдырыма алаңдаймын

Мен қалдықтардың арасынан алтын іздеймін

Аспанымды бұлттар күңгірттенді, Ашықтауды күтемін

Бірақ ол кешігіп келеді

Өйткені өнеркәсіптер газды шығарып, ауа массасын бұзады

Мен бұларды бірінші болып пайдаланып жатырмын

Маған ұзақ мерзімді ойлау қиын

Сондықтан мен өз жеріме салған жараларды ұмытамын

Бізді кешіріңіз, біз өзімізді ұстап тұрған бұтақты кесіп тастаймыз

өтінемін, бізді кешір

Менің планетамдағы химиялық соғыстар қашан болады

Ал келтірілген шығынды ұрпақтары төлейді

Біздің барлық ауытқуларымызды кешір

Адам табиғатты теңестіруді қалау үшін адасты және дунс қақпағына лайық

Өз әрекеттерімізбен айыпталды

Құрбандар мен актерлер

Табысты арттырыңыз, бірақ әлем өліп жатыр

Мына дүниені көргенде ауырады

Сондықтан мен жалюзи киемін, өзімді оқшаулаймын

Мен кедергілерді құруға көмектесемін

Көптеген сұр аймақтар бар

Ал мен жалқау ойлармен ештеңені өзгертпеймін

Шығу рухтан басталып, дене соңынан ереді

Бірақ бұл берілген күш-жігердің есігін тарс етіп жабудың шешімі ме?

Шіркін, мен мұз бен шоқтың, достық пен сатқындықтың арасында өмір сүремін

Және тек үміт мені тыныштандырады

Біз шынайы болып көрінетін сирек сәттер туылған кезде

Бірақ олар өмір бойы азаяды

Мені құлдыққа айналдырған қайшылықтарды жойғым келеді

Ал жаман таңдау оларға тыйым салады

Мен махаббат пен тұщы суды армандадым

Мен душ пен салқын су алдым

Бүгін таңертең сен жоқ едің

Мен сіздің ізіңізді парақтардан іздеймін

Мен бұны табамын

Жұбатушы екеуміздің арамыздағы алшақтықтан басқа

Маған сіздің денеңіздің иісі, тәніңіздің дәмі ұнайды

Мен сіздің қолыңызды денемде жақсы көремін

Мен ұйықтап жатқанда сенің жақыныңды сезгім келеді

Маған тағы да махаббатыңды бер