J'n'attends plus rien (Extrait) - Édith Piaf

J’n’attends plus rien

Rien désormais ne m’appartient

Je n’ai gardé que de vieilles histoires

Au fond de ma mémoire

J’n’attends plus rien

Aucune main ne me retient

Sans un ami qui me console

D’un geste ou d’une parole

J’n’attends plus rien

Je me demande à quoi je tiens

Les mauvais souvenirs raisonnent

Dans mon crâne qui bourdonne

J’n’attends plus rien

Rien désormais ne m’appartient

Je vais errante et solitaire

Sans rien qui vaille sur Terre

Мен енді ештеңе күтпеймін

Енді ештеңе маған тиесілі емес

Мен тек ескі әңгімелерді сақтаймын

Менің жадымда терең

Мен енді ештеңе күтпеймін

Мені ешбір қол ұстамайды

Мені жұбататын досымсыз

Қимылмен немесе сөзбен

Мен енді ештеңе күтпеймін

Мен немен айналысамын деп ойлаймын

Жаман естеліктер резонанс тудырады

Менің ызылдаған бас сүйегімде

Мен енді ештеңе күтпеймін

Енді ештеңе маған тиесілі емес

Мен қаңғып, жалғыз жүремін

Жер бетінде құнды ештеңе жоқ