Et moi… - Édith Piaf

Je ne savais pas prier

Je n’avais pas la manière

Si quelquefois je l’ai fait

C'était lorsque j’avais faim

Maintenant chaque matin

Je fais la même prière

Donnez-moi aujourd’hui

Son amour quotidien

Les arbres ne peuvent pas vivre sans la pluie

Les fleurs ne peuvent pas éclore dans la nuit

Sans eau les poissons d’or ne respiraient plus

Et moi sans toi je suis perdue

Sans brise le voilier

Ne pourrait jamais avancer

Sans la musique

Personne ne pourrait plus dancer

Sans le soleil les oiseaux ne chanteraient plus

Et moi sans toi je suis perdue

Je n’ai ni foi ni loi

Quand tu es loin de moi

Tout est sombre et sans joie

Sans toi

Sans toi, tout semble amer

La terre est un enfer

Tu m’es plus nécessaire

Que l’air

Les blés pour se dorer ont besoin de lumière

Dieu pour être adoré a besoin de mystère

Le coeur des hommes sans amour

Ne battrait plus

Et moi sans toi je suis perdue

Le coeur des hommes

Sans amour ne battrait plus

Et moi sans toi je suis perdue

Мен қалай намаз оқитынымды білмедім

Менің жолым болмады

Егер мен кейде жасасам

Менің қарным ашқан кезде болды

Енді күнде таңертең

Мен де сол дұғаны оқимын

Бүгін маған беріңіз

Оның күнделікті махаббаты

Жаңбырсыз ағаштар өмір сүре алмайды

Гүлдер бір түнде гүлдей алмайды

Сусыз алтын балық дем ала алмайды

Ал мен сенсіз жоғалдым

Желкенді қайық желсіз

Ешқашан қозғала алмады

Музыкасыз

Енді ешкім билей алмады

Күн болмаса, құстар ән салмайтын еді

Ал мен сенсіз жоғалдым

Менде сенім де, заң да жоқ

Менен алыста жүргенде

Барлығы қараңғы және қуанышсыз

Сенсіз

Сенсіз бәрі ащы болып көрінеді

Жер – тозақ

Сен маған енді керек емессің

ауаға қарағанда

Бидай алтынға жарық керек

Құдайға құлшылық ету үшін құпия керек

Махаббатсыз еркектердің жүрегі

Артық ұрмас еді

Ал мен сенсіз жоғалдым

Ерлердің жүрегі

Махаббатсыз енді жеңе алмас еді

Ал мен сенсіз жоғалдым