Босая осень - Джанго

Что мне до того, что, одетые в неон, тонут города в пыли радиоволн…

То холода гуляют от души, то заплачут звёзды-малыши.

Босая осень, ты выручи меня, приюти меня, не ругай зазря,

Босая осень, по вьюгам сентября я любовь свою порастерял.

Что мне до того, что вот-вот – и холода, а если ненадолго – то хоть навсегда!

А стихи твои я даром недожог, там, где "Извини – прощай, дружок".

Босая осень, ты выручи меня, приюти меня, не ругай зазря,

Босая осень, по вьюгам сентября я любовь свою порастерял.

Что нам поназагадывали там, вспомним, да и дворами по домам.

Сдох телефон, врут календари, выгляни – поговорим,

Босая!..

В небо костерки,

Не горят стихи,

Я знаю...

Босая осень, ты выручи меня, приюти меня, не ругай зазря,

Босая осень, по вьюгам сентября я любовь свою порастерял.

Босая осень, ты выручи меня, приюти меня, не ругай зазря,

Босая осень, по вьюгам сентября я любовь свою порастерял.

Неон киінген қалалардың радиотолқындардың шаңына батып бара жатқаны маған не керек ...

Не суық жүректен жүреді, не жұлдыздар жылайды.

Жалаңаяқ күз, сен маған көмектес, пана, босқа ұрыспа,

Жалаңаяқ күз, қыркүйектің боранда, Махаббатымнан айырылдым.

Маған бұл жай ғана - және суыққа, ал егер ұзаққа созылмаса - ең болмағанда мәңгілікке!

«Кешіріңіз – қош бол, досым» деген өлеңдеріңді мен бекер күйдірмеймін.

Жалаңаяқ күз, сен маған көмектес, пана, босқа ұрыспа,

Жалаңаяқ күз, қыркүйектің боранда, Махаббатымнан айырылдым.

Олардың бізге сол жерде және үйден үйге айтқандарын еске түсірейік.

Телефон өшіп қалды, күнтізбелер өтірік айтып тұр, қараңдар – сөйлесеміз,

Жалаң аяқ!..

Аспандағы алаулар

Өлеңдер жанбайды

Мен білемін...

Жалаңаяқ күз, сен маған көмектес, пана, босқа ұрыспа,

Жалаңаяқ күз, қыркүйектің боранда, Махаббатымнан айырылдым.

Жалаңаяқ күз, сен маған көмектес, пана, босқа ұрыспа,

Жалаңаяқ күз, қыркүйектің боранда, Махаббатымнан айырылдым.