Alfama - Dulce Pontes

Quando Lisboa anoitece

Como um veleiro sem velas

Alfama toda parece

Uma casa sem janelas

Aonde o povo arrefece

Ã^ numa água-furtada

No espaç o roubado à mágoa

Que Alfama fica fechada

Em quatro paredes de água

Quatro paredes de pranto

Quatro muros de ansiedade

Que à noite fazem o canto

Que se acende na cidade

Fechada em seu desencanto

Alfama cheira a saudade

Alfama não cheira a fado

Cheira a povo, a solidão

Cheira a silêncio magoado

Sabe a tristeza com pão

Alfama não cheira a fado

Mas não tem outra canção

Лиссабон қараңғы түскенде

Желкенсіз желкенді қайық сияқты

Альфама бәрі көрінеді

терезесі жоқ үй

Адамдардың салқындаған жері

Ã^ шатырда

Жүректің мұңынан ұрланған кеңістікте

Бұл Альфама жабық

Судың төрт қабырғасында

Көз жасының төрт қабырғасы

Мазасыздықтың төрт қабырғасы

Түнде олар ән айтады

Бұл қалада жанып тұрады

Сіздің таңғаларыңыз жабық

Альфамадан сағыныш иісі аңқып тұр

Альфаманың иісі фадо сияқты емес

Адамдардың, жалғыздықтың иісі

Жаралы тыныштық иісі

Нанмен мұңды білесің

Альфаманың иісі фадо сияқты емес

Бірақ басқа ән жоқ