Yerushalaim - Charles Aznavour

De temps en temps, comme un enfant

Ma pensée te dessine, Yerushalaïm.

De loin en loin, tu n’es plus qu’un

Rêve qui tombe en ruine, Yerushalaïm.

Tels ces émigrants dont les yeux brûlants

S’ouvrent à l'écho de ton nom.

D’au-delà des mers souvent à travers d’hostiles et dures régions.

J'étais venu, mains vides et pieds nus, à toi Yerushalaïm

Pour me garder, tu as cloué l’amour dans ma poitrine, Yerushalaïm.

Où sont mes joies, n’y a-t-il pas de bonheur sans épines?

Yerushalaïm, tout s’est acharné pour nous déchirer

Et le brouillard de nos pleurs a troublé l’azur élevant un mur

Entre son coeur et mon coeur.

Mais j’ai en moi l’espoir toutefois que l’amour encore renaisse

Et vive encore pour toi, Yerushalaïm.

Бір кезде бала сияқты

Менің ойым сені тартады, Ерусалейм.

Ара-тұра сен бірсің

Арман ыдырап, Ерусалейм.

Көздері жанып тұрған эмигранттар сияқты

Есіміңіздің жаңғырығына ашыңыз.

Теңіздердің арғы жағынан жиі жау және қатал жерлер арқылы.

Ерусалим саған бос қол, жалаңаяқ келдім

Мені сақтау үшін кеудеме махаббатты шегелеп алдың, Ерушәйім.

Қуаныштарым қайда, Тікенсіз бақыт жоқ па?

Ерусалейм, бәрімізді ажырату үшін көп жұмыс істеді

Ал біздің көз жасымыздың тұманы қабырғаны көтеріп тұрған көгілдір түсті бұлтты етті

Оның жүрегі мен менің жүрегімнің арасында.

Бірақ менде махаббат қайта туады деген үміт бар

Тағы да сен үшін өмір сүремін, Ерусалим.