Lluvia - Amaral

La lluvia habla en los cristales en el idioma del agua

Ella ha pasado por lugares que no podrías ni imaginar

La lluvia lleva los suspiros que las madres dan por sus hijos

Por los que se han ido lejos y por los desaparecidos

Nadie escucha lo que cuenta, no

Hasta que se hace violenta, no

Lluvia, háblame

Hazte tormenta y arrásame

Lluvia, devuélveme

A los que he perdido, a los que amé

Es la voz de los sedientos esperando ver caer

Una lluvia que se lleve su amargura

Lluvia, háblame

Hazte tormenta y arrásame

Lluvia, devuélveme

A los que he perdido, a los que amé

El sonido de la lluvia al caer

Sus palabras son el viento cuando aúlla

Nadie escuchará la lluvia hasta que se haga vendaval

Y sacuda nuestros cuerpos con su furia

Lluvia, háblame

Hazte tormenta y arrásame

Lluvia, devuélveme

A los que he perdido, a los que amé

Жаңбыр кристалдарда су тілінде сөйлейді

Ол сіз елестете де алмайтын жерлерден өтті

Аналардың перзентіне арнаған күрсінісін жаңбыр жауады

Алысқа кеткендер мен жоғалғандар үшін

Оның айтқанын ешкім тыңдамайды, жоқ

Ол зорлық-зомбылыққа айналғанша, жоқ

жаңбыр менімен сөйлес

Өзіңді дауыл етіп, мені сыпырып таста

жаңбыр, мені қайтар

Жоғалғандарым, жақсы көргендерім

Бұл күзді күткен шөлдегендердің дауысы

Ащылығыңды жуатын жаңбыр

жаңбыр менімен сөйлес

Өзіңді дауыл етіп, мені сыпырып таста

жаңбыр, мені қайтар

Жоғалғандарым, жақсы көргендерім

Жаңбырдың даусы

Айтқанда оның сөзі жел

Жаңбыр жаумайынша ешкім естімейді

Және біздің денемізді өз қаһарыңмен шайқаңыз

жаңбыр менімен сөйлес

Өзіңді дауыл етіп, мені сыпырып таста

жаңбыр, мені қайтар

Жоғалғандарым, жақсы көргендерім