Toofan - Ali Sorena

زیر زنجیر دیو سیاه

زیر نفسای سینه سیاه

هنوز آدرس پریا می ده

کنده از مرز زمان

مثل صدف رو عرض جهان

خشکی زده.

گوشاتو بچسبون بش صدای دریا می ده

این منم یه تن روی خس

زیر خستگیِ هیاهوی کویر

این منم یه خسته ی ریل

این منم یه واگنِ سیر

گذشته از ایستگاهِ عطش

تشنه حتی کنار دریا

این منم بی باور به آب … این منم

این منم دست زیر تن ترکه ی پتیاره ها

تاول کف پام با پای پیاده لای پا های

برهنه متوهم کفش

این منم نقش زیر تن شهر تیغ

تا یه تف به گندگیِ دهن صدا

ناخون کشیده شد ه ی خنده

زاییده زادگاهِ ساحره ها

این منم درد باورم

پاره قلب نفس تلکه شده م زیر خطر درد اره ها

این منم نبرد اره ها

از جنگ زمین بریده

یه پای روحمو مین جوییده

این منم دفتر پر از خطر خاطرات خاک.

خطای روی تنم پاک نمی شن

این صفحه سفیدی رو جا زد

خاطره مدادُ می تراشید

صفحه ی شکستگی مو تا زد

محکم گفت پرم شکست

نوک مدادش رو تنم شکست

شاعرم کرد، شعر شد

هر کلمه که روی تنم نشست

خطای روی تنم پاک نمی شن

این صفحه سفیدی رو جا زد

خاطره مدادُ می تراشید

صفحه ی شکستگی مو تا زد

محکم گفت پرم شکست

نوک مدادش رو تنم شکست

شاعرم کرد، شعر شد

هر کلمه که روی تنم نشست

از آب گذشتم بوی ماهیِ مرده میدم

از کلمه های مرده گذشتم

بوی سوگ یه جمله میدم

تو که چشمات بازِ واسه دیدن من

نگام کن بو عقده میدم

من میونِ دودِ میونِ گلوم

عمریِ بوی سرفه میدم

از این همه پاسخ گذشتم

بوی اون که می پرسه میدم

خوب نگام کن.

من یه صدام

بیرون زده از شهر سکون

شهر خستگیِ پنجه ی پا

من یه قلب بیرون از بدن

بوی سینه های جر خورده میدم

من اون طوفان خستم

بوی برگای دل مرده میدم

ایستادن مرگ منه

بوی رفتن توی جمله می دم

این منم نگار تو

زخمیِ مداد تو

توی همه آب های دنیا

دنبال کشتیِ نگاه تو

گفتی نگار این تویی باد

این منم طوفان صدای تو

دنبال رهایی ام

تو نرفته های تو.

Қара жынның тізбегі астында

Қара кеуде тынысы астында

Ол әлі де перілердің мекен-жайын береді

Уақыт шекарасынан үзілген

Дүние жүзіндегі устрицалар сияқты

Құрғақ.

Гушато теңіз дыбысына жабысады

Бұл да мен

Шөл шудың шаршағанында

Бұл да шаршаған рельс

Бұл да сарымсақ вагоны

Шөлдеу станциясының арғы жағында

Тіпті теңіз жағасында да шөлдейді

Бұл мен, суға сенбеймін... Бұл менмін

Бұл – менің қолым фитильдің астындағы

Табанда көпіршіктер

Жалаңаш сандырақ аяқ киім

Бұл да ұстара қаласының денесінің астындағы рөл

Аузының кіріне түкіргенше

Күлетін тырнақтар

Бақсылардың туған жері

Бұл мен сенетін азап

Араның ауыру қаупінен жүрегім дүрсілдеп тұр

Бұл аралардың шайқасы

Жердегі соғыстан үзілді

Менің жанымның бір аяғы қазылды

Бұл қауіпті топырақты естеліктерге толы кеңсе.

Денемдегі қателік жойылған жоқ

Бұл бос бет қалдырды

Сіз қарындаштың жадын қырасыз

Сынған шаш тақтайшасы бүктелген

- деді Пермь нық

Мен оның қарындашының ұшын сындырдым

Ақын болды, ақын болды

Менің денемде тұрған әрбір сөз

Денемдегі қателік жойылған жоқ

Бұл бос бет қалдырды

Сіз қарындаштың жадын қырасыз

Сынған шаш тақтайшасы бүктелген

- деді Пермь нық

Мен оның қарындашының ұшын сындырдым

Ақын болды, ақын болды

Менің денемде тұрған әрбір сөз

Мен судан өтіп, өлі балықтың иісін сезіндім

Мен өлі сөздерден өттім

Мен жоқтау сөйлемінің иісін сеземін

Сіз мені көру үшін көзіңізді ашыңыз

Мені бақылаңыз, мен оның иісін сеземін

Тамағымның түтінінде тұрмын

Мен өмір бойы жөтелдің иісін сеземін

Мен бұл жауаптардың барлығынан өттім

Мен оның сұрағанының иісін сеземін

Жақсылап қараңыз.

Мен Саддаммын

Тыныштық қаласынан

Аяқтың шаршаған қаласы

Менің денемнің сыртында жүрегім бар

Мен салбырап тұрған кеуде иісін сеземін

Мен сол дауылдан шаршадым

Өлі жүректің жапырақтарын иіскеп тұрмын

Тұру – менің өлімім

Мен сөйлемдегі иісті сеземін

Бұл да мен

Қарындашыңыздан жараланды

Әлемнің барлық суларында

Сіздің көзқарасыңыздың кемесін қадағалаңыз

Сіз бұл сіз деп айттыңыз

Бұл сенің дауысыңның дауылы

Мен азаттық іздеймін

Сен бармадың.