Ella - Albert Hammond

Me cansé de rogarle

Me cansé de decirle

Que yo sin ella de pena muero

Ya no quizo escucharme

Si sus labios se habrieron

Fue pa' decirme, ya no te quiero

Yo senti que mi vida

Se perdia en un abismo

Profundo y negro como mi suerte

Ella quizo quedarse, cuando vio mi tristeza//bis

Pero ya estaba escrito

Que aquella noche perdiera su amor

Me cansé de rogarle

Con el llanto en los ojos

Alcé mi copa y, brinde por ella

No podia despreciarme

Era el ultimo brindis de un bohemio

Por una reina

Las guitarras callaron

De mi mano sin fuerza

Cayo mi copa, sin darme cuenta

Ella quizo quedarse cuando vio mi tristeza,//bis

Pero ya estaba escrito que aquella noche

Perdiera su amor

Мен қайыр сұраудан шаршадым

Мен саған айтудан шаршадым

Онсыз мен қайғыдан өлемін

Ол енді мені тыңдағысы келмеді

Егер оның ерні бөлінген болса

Бұл маған енді сені сүймейтінімді айту еді

Мен өз өмірім екенін сезіндім

Ол тұңғиықта адасып қалды

Менің жолым сияқты терең және қара

Қалғысы келді, мұңымды көріп//бис

Бірақ ол әлдеқашан жазылған

Сол түні ол махаббатынан айырылды

Мен қайыр сұраудан шаршадым

көз жасымен

Мен стақанымды көтердім, міне, оған

мені ренжіте алмады

Бұл богемиялықтардың соңғы тосты болды

патшайым үшін

гитаралар үнсіз қалды

Күшсіз қолымнан

Мен байқамай стақанымды түсіріп жібердім

Менің мұңымды көргенде қалғысы келді//бис

Бірақ сол түні жазылған

махаббатыңды жоғалт