Lustmord & Wargasm (The Relicking of Cadaverous Wounds) - Cradle Of Filth

An archangel in bondage,

bediademed, sold

with a murder of ravens,

but no less astarte to behold.

abandoned by heaven to the dead, dark & past,

cast her dispersions on life’s brittle glass.

And though her eyes still held fire

as stone walls caged the beast,

'gainst the lassitudes of death

she fought but failed to greet.

Midst lies in collusion

she was matyred to teach that:

(girl) «divinity & lust are forever forbidden to meet»

But i swore that they would

before the veil could part our embrace.

twixt her cold silent hips i kissed

and promised christendom in —

flames…

Gravid with madness like a feculent dirge

that obsesses my heart

i am convened by words

to avenge her

ebon splendour

and surrender

my soul to the dead to achieve prophecies

of libidinous scourge

horripilation braying over carrious herds

vexing nightmares

and their weak prayers

to a no one there

to hinder her decree

to weed the world of their disease

As shadows unblind mine eyes to see

the meat that is their congregation

Oh how they plead to the skies

but this is mere foreplay to war…

Scar-riddled safron eaves bleed like the conjugal

vestal daughters giving throat to the priest

a sycophant, the despoiler of faith

now his skinless crucifixion needs a winged diocese…

For her interred i tore a battle banner from his side,

splashed in red goetia,

hues of hell & deicide

Here comes the night

its obsidian light

is a master whom disasters

suck upon like concubines

and under black skirts

that whisper of delight

dark seeds in fruition

darkened deeds to marry mine

(girl) «in death’s bed i have lain

paying lip service to shame,

but for dreaming of thee i regain

i reason to seek life again.»

And we smite the divine

for our true nature is sin.

to strip tender flesh from these swine

like the lick of carnivorous winds…

The breath of destruction begins…

by forcing its herod tongue in…

to.

the womb of the holy virgin…

to taste of immaculate

sin

From temptation’s peak we will see world unfurled at last

now the wolves of time will stalk mankind,

shall be as one in grim repast…

Commemorating sickle moons

the pack are poised to reap

a scythe of white roses in bloom

whose twisted thorns will keep

the crown upon a dead man

daylights crucified in sleep.

and lives that hide in scriptured lies

to the memory of a scream…

And we shall dance amid the ruins

as adam and evil

dizzy at the falling stars

that burn fiercer in throes of upheaval.

If all must we damn for this moment that it shall be so.

both our souls have crossed oceans of time

to grasp one another more tightly than death could alone

As zyklon beasts reign to make carrion crawl…

their talons of lust rake a clarion

call…

To the lick of carnivorous winds…

Gravid with madness like a feculent dirge

that obsesses my heart

i am convened by words

to avenge her

ebon splendour

and surrender

my soul to the dead to achieve prophecies

of libidinous scourge

horripilation braying over carrious herds

vexing nightmares

and their weak prayers

to a no one there

to hinder her decree

to weed the world of their disease

As shadows unblind mine eyes to see

the meat that is their congregation.

(anyone who knows these last lines, please email me)

Бас періште құлдықта,

төсексіз, сатылған

қарғаларды өлтірумен,

Бірақ саздан басқа да ас қасық емес.

аспан өлілерге, қараңғылық пен өткенге тастап кеткен,

оның шашырауын өмірдің сынғыш шынысына құйыңыз.

Оның көздері әлі от болып тұрса да

 тас қабырғалар аңды торға салғандай,

'өлімнің ауыртпалығын  жеңу

ол ұрысты, бірақ амандаса алмады.

Ортасында сөз байласу жатыр

ол мынаны үйретуге  жаралған:

(қыз) «құдайшылдық пен нәпсілерді кездестіруге  мәңгі                           

Бірақ мен болатынына ант бердім

перде құшағын айыра алмай тұрып.

оның суық үнсіз жамбастарын бұрадым

және уәде етілген христиан әлемі —

жалын...

Қатты өксік сияқты ессіздікпен ауырады

бұл менің жүрегімді толғандырады

Мен сөзбен шақырылдым

 оның кек алу үшін

қара әсемдік

және тапсыру

пайғамбарлықтарға жету үшін менің жаным өлілерге

либидиндік қасірет

табындардың үстінен айқайлаған үрей

қорқынышты түндер

және олардың әлсіз дұғалары

 ол жерде ешкімге 

оның жарлығына кедергі жасау

олардың ауруларының әлемін арамшөптен арылту

Көлеңкелер көру үшін көзімді ашады

олардың қауымы болатын ет

О, олар аспанға қалай жалбарынады

бірақ бұл соғыстың алдын ала ойын жәй…

Шрамы бар сафрон қарнизі ерлі-зайыптылар сияқты қан кетеді

весталь қыздары діни қызметкерге тамақ беріп жатыр

 сенімді бұзушы, алаяқ

енді оның терісіз айқышқа шегеленуіне қанатты епархия қажет...

Оның жерленгені үшін мен оның жанынан ұрыс туын жұлып алдым,

қызыл гетияда шашыранды,

тозақтың  реңктері және өлтіріңіз

Міне түн келді

оның обсидиандық жарығы

        апат                               шебер               шебер                              шебер        бәсәт   шебер 

кәнизактар ​​сияқты сору

және қара юбка астында

сол қуаныш сыбыры

қара тұқымдар

менікі үйлену үшін қара қылықтар

(қыз) «Өлім төсегінде жатырмын

ұятқа  төлеу 

бірақ сені армандағаным үшін мен қайта аламын

Мен өмірді қайтадан іздеуге  себепшімін».

Ал біз құдайды ұрамыз

өйткені біздің шынайы болмысымыз күнә.

 осы шошқалардың нәзік етін алу

жыртқыш желдердің жалауы сияқты...

Жою демі басталады…

 батыр тілін  мәжбүрлеу арқылы…

дейін.

киелі қыздың жатыры…

Имбақтану дәміне қарай

күнә

Азғыру шыңынан біз ақыры ашылған дүниені көреміз

енді уақыттың қасқырлары адамзатты аңдып,

grim remast-тің бірі болып табылады ...

Орақ тәрізді айларды еске алу

орау                                                                                                 

гүлдеген ақ раушанның орағы

кімнің бұралған тікендері сақталады

өлген адамға тәжі

ұйқыда айқышқа шегеленген күн сәулелері.

және Жазбалардағы өтіріктерге жасырынатын өмірлер

айқай жадыға…

Біз қирандылардың арасында билейміз

 адам және зұлымдық сияқты

құлап жатқан жұлдыздарға бас айналады

бұл күйзеліс кезінде одан да қатты күйеді.

Егер біз бұған осы сәтте қарсаңдар болса, ол солай болады.

екі жанымыз да уақыт мұхиттарын кесіп өтті

бір-бірін өлімнен де қаттырақ ұстау

Зиклон хайуандары өлексені жорғалау үшін билік жүргізгенде…

олардың құмарлықтың тырнақтары айқайлайды

қоңырау шалу…

Жыртқыш желдерге …

Қатты өксік сияқты ессіздікпен ауырады

бұл менің жүрегімді толғандырады

Мен сөзбен шақырылдым

 оның кек алу үшін

қара әсемдік

және тапсыру

пайғамбарлықтарға жету үшін менің жаным өлілерге

либидиндік қасірет

табындардың үстінен айқайлаған үрей

қорқынышты түндер

және олардың әлсіз дұғалары

 ол жерде ешкімге 

оның жарлығына кедергі жасау

олардың ауруларының әлемін арамшөптен арылту

Көлеңкелер көру үшін көзімді ашады

олардың қауымы болатын ет.

(осы соңғы жолдарды білетін кез келген адам, маған электрондық поштаны жіберіңіз)