Velatorio - Zpu

Dicen que era un ángel

Que tenía un gran corazón

Que era un polizón del barco de la vida

Que vestía un armazón

Tras un tropezón se alzaba y resurgía

Que era un cabezón, tenía el don de dar si sonreía

Lo hacía con los ojos;

ya quedan pocos de esos

Su enojo era una brizna comparado con sus besos

Si alguna vez rozaron sus mejillas o sus labios

Desaparecieron las rencillas, llantos, los agravios

Dicen que era mágico, un genio de versos trágicos

Que le entregó su vida al papel sin condiciones

Si le pudo el pánico, abanicó las dudas

Que sus ataduras mas duras forjaron sus canciones

Que nunca dio lecciones de engreído, ni consejos

Que en sus oraciones siempre alejó los falsos reflejos

Si dejó algo fue a sí mismo junto a sus valores

Dicen que amaba las flores, que siempre se van los mejores

Que charlaba con la luna y con el sol

Que su nunca era una cuna de botellas de alcohol

Su vacuna fue la ayuda de allegados más próximos

Su código una cura para lograr sus propósitos

Y que siempre estuvo para echar un cable

Que era un indomable y echaba de menos a su padre

Que fue un sable contra el miserable y el arpío

Que ha dejado un río, un vacío inconmensurable

Dicen que la depresión le robó la alegría

Que se hundía en pozos de melancolía

Que su vía de escape frente al atrape era el papel

Que se amaban en un carrusel de roces y caricias sin cuartel

Que en su Torre de Babel eran felices, dicen

Que su mente era un pincel

Que fue vago por los tragos que clavaron su cincel bajo su piel;

Piel que engaña, que su alma siempre nos ha sido fiel

Que ante las lágrimas nos sostuvo su hombro

Siempre estuvo, llenó un cubo cuando tocó cada fondo

Y su peso le arrojó a las turbias manos de la sinrazón

Y como todos ya se ha convertido en polvo

Que nadie se escapa, que fue su única certeza

Que trazó mil mapas dentro de un rompecabezas

Dicen que sus piezas nunca han estado tan juntas

Que sintió el menosprecio que sufren los que despuntan

Dicen que vivió como si no hubiera un mañana

Que el cemento fue su cárcel y la lluvia su nana

Que su ángel fue su mamá, y su fe congelada

Que esto con el tiempo sana, dicen que no somos nada

Que lo amaban por lo irrepetible

Que su mirada atravesaba lo invisible

Que soñaba lo imposible para con sí mismo

Que era un niño grande jugando al idealismo

Dicen tantas cosas que no sé quién fue

Dicen que nos mira desde arriba que aún nos acompaña

Dicen que le extrañan

Cuentan que su mente navegó en un mar de quizás

Dicen que su corazón latió hecho trizas

Mientras velan sus cenizas

Dicen que brindemos, que él lo quiso así

Que hay que celebrarle por los que estamos aquí todavía

Que no hay día que no vaya a ser el último

Que decía que se iría en pleno júbilo

Mirándolo en decúbito parece estar en paz

Que ahora vuela en aquella estrella fugaz

Suelta el miedo, cruza el cielo en cada haz de luz

Por eso haz de tus días alegrías

Dicen que en ese ataúd

Marcha un joven sin Nobel pero más sabio

Que aprendió que el amor no siente en binario

Que supo que no hay calendario que defina el tiempo

Que el tiempo es un invento, dicen que él ha sido el cambio

Dicen que no habrá perdices, que él no come carne

Su vida fue un dibujo sin lujos pero sin hambre

Dicen que los brujos le dieron esas pulseras

Que el influjo de sus letras tocó génesis enteras

Que de veras mis sinceras condolencias

Que no hay ciencias

Ni creencias que palien su ausencia

Que está vivo en su recuerdo

Y no dejarán que muera

Que era un loco cuerdo

Dicen que lo ven grabar en la pecera

Dicen que era dos mitades en lucha constante

Que capturó el instante

Que su talante tolerante le trajo mil vidas

Que hizo idas y venidas por el infierno de Dante

Dicen que fue amante y compañero

Que jamás encontrarán algún amor tan sincero

Sin velos en los ojos

Ni pelos en la lengua

Con miles de cerrojos

Para una bondad tan ingenua

Dicen que las deudas le agobiaban

Que quizá fue eso

Dicen que fue el peso de las pérdidas

Dicen: «Fue un abrazo que nunca le dieron»

Dicen que fue un beso que no llegó por milésimas

Dicen tantas cosas que no sé quién fue

Dicen que nos mira desde arriba que aún nos acompaña

Dicen que le extrañan

Cuentan que su mente navegó en un mar de quizás

Dicen que su corazón latió hecho trizas

Mientras velan sus cenizas

Олар оны періште болған дейді

кімнің жүрегі үлкен еді

Өмір кемесінен қашып келгенім

жақтау киген

Бір сүрінгеннен кейін ол көтеріліп, қайта шықты

Оның үлкен бас болғанын, егер ол күлсе беретін сыйға ие болды

Ол мұны өз көзімен жасады;

ондайлар аз қалды

Сүйіспеншіліктерімен салыстырғанда оның ашуы сабан болды

Егер олар сіздің беттеріңізді немесе ерніңізді сүртсе

Ұрыс-керіс, көз жасы, реніш сейілді

Ол сиқырлы, трагедиялық өлеңдердің данышпаны болған дейді

Өмірін шартсыз қағазға берген кім

Егер дүрбелең оны жеңе алса, ол күмәнді күшейтті

Олардың ең қиын байланыстары олардың әндерін жасады

Ол ешқашан дөрекі сабақ немесе кеңес бермеді

Дұғаларында ол әрқашан жалған ойлардан аулақ болған

Егер ол бірдеңе қалдырса, бұл оның құндылықтарымен бірге өзі болды

Оның гүлдерді жақсы көретінін, ең жақсылары әрқашан кетеді дейді

Бұл аймен және күнмен сөйлесті

Оның ешқашан ішімдіктің бесігі болмағаны

Оның вакцинасы жақын туыстарының көмегі болды

Сіздің кодыңыз мақсаттарыңызға жету үшін ем

Және ол кабельді лақтыру үшін әрқашан сонда болды

Қайсар еді, әкесін сағынды

Бұл бейшара мен арпаға қарсы қылыш еді

Бұл өзен, өлшеусіз қуыс қалдырды

Олардың айтуынша, депрессия оның қуанышын ұрлады

Бұл меланхолия құдықтарына батып кетті

Оның ұсталудан қашу жолы қағаз болды

Олар бір-бірін ширексіз үйкеліс пен еркелету карусельінде жақсы көрді

Олар өздерінің Бабыл мұнарасында бақытты болғанын айтады

Оның ақыл-ойы қылқалам болды

Оның қашауын тері астына айдаған сусындарға ерінгенін;

Алдайтын тері, жаны бізге адал болған

Бұл көз жасына дейін оның иығы бізді ұстап алды

Ол әрқашан болды, ол әр түбін соққанда шелек толтырды

Ал оның салмағы оны ақылсыздықтың бұлыңғыр қолына тастады

Басқалар сияқты ол да шаңға айналып үлгерді

Ешкім қашып құтылмайтыны оның жалғыз сенімділігі еді

Бұл басқатырғыштың ішіне мыңдаған карта сызды

Олардың айтуынша, оның бөліктері ешқашан бір-біріне жақын болмаған

Көзге түскендердің менсінбеуін кім сезінді

Ол ертең жоқ сияқты өмір сүрді дейді

Цемент оның түрмесі, жаңбыр бесік жыры болды

Оның періштесі оның анасы және оның қатып қалған сенімі

Бұл уақыт өте келе емдейді, олар біз ештеңе емеспіз деп айтады

Олар оны қайталанбас үшін жақсы көрді

Оның көзқарасы көрінбейтін нәрсені тесіп өтті

Өзі үшін мүмкін емес нәрсені армандаған

Мен идеализмді ойнайтын үлкен бала болдым

Олардың көп айтқандары сонша, оның кім екенін білмеймін

Ол бізге жоғарыдан қарайды, ол әлі күнге дейін бізбен бірге жүреді дейді

Олар оны сағындық дейді

Оның ақыл-ойы мүмкін теңізде жүзген дейді

Олардың айтуынша, оның жүрегі соғады

Олар оның күлін бақылап тұрғанда

Тост айтайық, солай қалаған деп айтады

Біз оны әлі де осында жүргендер үшін атап өтуіміз керек

Соңғы болмайтын күн жоқ

Толық қуанышпен барамын деп кім айтты

Декубиттегі оған қарап, ол тыныш сияқты

Ол енді сол жұлдызда ұшады

Қорқыныштан арылыңыз, әрбір жарық сәулесінде аспанды кесіп өтіңіз

Сондықтан күндеріңіз бақытты өтсін

Олар сол табытта солай айтады

Жас жігіт Нобельсіз, бірақ одан да ақылды

Махаббат екілік сезімде емес екенін кім білді

Уақытты анықтайтын күнтізбе жоқ екенін кім білген

Бұл уақыт өнертабыс, ол өзгеріс болды дейді

Кекілік болмайды, ет жемейді дейді

Оның өмірі сән-салтанатсыз, бірақ аштықсыз сурет болды

Сол білезіктерді сиқыршылар берген дейді

Оның лирикасының әсері бүкіл генезиске әсер етті

Бұл шын жүректен көңіл айтамын

ғылым жоқ

Оның жоқтығын жеңілдететін нанымдар да

Бұл сіздің жадыңызда тірі

Және олар менің өлуіме жол бермейді

оның есі дұрыс жынды екенін

Олардың айтуынша, олар оны балық аулау алаңында жазды

Олардың айтуынша, бұл үздіксіз төбелесте екі жарты болды

сол сәтті кім түсірді

Оның толеранттылығы оған мың өмір әкелді

Дантенің тозағы арқылы келіп-кетуді кім жасады

Оның ғашығы, серігі болған дейді

Олар ешқашан мұндай шынайы махаббатты таба алмайды

Көзге пердесіз

Тілдегі шаштар да жоқ

Мыңдаған құлыптармен

Осындай аңғал мейірімділік үшін

Қарыздың басынан асып кеткен дейді

мүмкін солай болды

Олар бұл шығынның салмағы болды дейді

Олар: «Олар оны ешқашан бермеген құшақ болды» дейді.

Мыңнан келмеген сүйіспеншілік болды дейді

Олардың көп айтқандары сонша, оның кім екенін білмеймін

Ол бізге жоғарыдан қарайды, ол әлі күнге дейін бізбен бірге жүреді дейді

Олар оны сағындық дейді

Оның ақыл-ойы мүмкін теңізде жүзген дейді

Олардың айтуынша, оның жүрегі соғады

Олар оның күлін бақылап тұрғанда