Dulce Otoño - Zpu

Cuando las hojas van cayendo

Echo un vistazo a cada página

Y el nudo del recuerdo trae de todo menos lástima

Acaríciame

Siento cada pliegue de mi piel

Mi vida en surcos

Ocaso y ya no soy lo que produzco

Por si acaso pienso quede lo que quede

Hoy me siento preparado para cuando el fin me llegue

Sigo vivo y aprendí

Que las cosas más sencillas son vitales

Que además de ver en tí te puedes ver en tus iguales

Es la magia

Marrón y anaranjada es la nostalgia

Y el futuro es la ocasión para dar gracias

Tantas como veces te has sentido afortunado y

Tantas como veces recibiste lo que has dado

Y es pecado dejar pasar el momento

Y algunos se me escaparon

En mi reloj de arena el tiempo es algo relativo

Todo lo que esquivo es parte de lo que hace sentir vivo

A este cansado

Viejo que dirían los más jóvenes

Si no acepto más órdenes

Y escucho lo que dicta mi alma

Guía cada instante sigue invicta desde entonces

Viendo lo que siendo joven no ven los sentidos

Disfrutando que le robé al tiempo más de mil latidos

Desde antaño

Mi mar tiñe castaño mi paisaje

Y entra menos desengaño en mi equipaje

Menos daño en este traje sueño

Que soy la hoja que aferrándose resiste

Y viste de felicidad mi dulce otoño

Porque cada paso en firme

Cada fallo trajo algo

Cada enemistad y cada página cayendo

Vino el tiempo

Y se llevó lo menos importante lo más sucio

Aquello que me hacía sentir vacío

Y me conozco, sé que aun me queda

Y tengo tanto que aprender

Con menos que perder en este atardecer camino

Quizá cansado pero más feliz que nunca

Con la calma y la paciencia del que sabe lo que busca

Fui apartando las minucias

Que a menudo atosigaban

Fueron yéndose y cayéndose las falsas amistades

Sí, creo en el destino pero no en casualidades

Creo en que el amor no entiende ni de razas ni de edades

Nimiedades, parte del pasado son

Hoy mi protección es hablar con el corazón y que se abra

Saber q por más que siembres no recoges si no labras

Cuántos de los que juraron mantuvieron su palabra

Ahora, todo es más lento

Fluyo con lo inevitable soy murmullo de ese viento

Que golpea estos cristales

Observo más que antes temo menos a mis lágrimas

Presiento la ignorancia y mala fe de las sarcásticas

Muecas por sonrisa falsa prisa con que marchan

Problemas se evaporan como escarcha

Manchas en mi piel son un fiel reflejo de lo lejos que he llegado

Y que alguien me recuerde es mi legado

Sin esperas y más arrugado que antes

Una vida en perspectiva miles como acompañantes

Pocos en mi narrativa ganas

Y del color de mil anécdotas mis canas

Cotidianas mis mañanas malas lenguas fueron vanas

Nada de que arrepentirme y

Orgulloso de intentarlo todo

Cada recuerdo es tatuaje en mi interior

Y cada error me hizo ser mejor

Puse vigor para cada traidor

Y miro con valor y vivo en el albor de

Porque cada paso en firme

Cada fallo trajo algo

Cada enemistad y cada página cayendo

Vino el tiempo

Y se llevó lo menos importante lo más sucio

Aquello que me hacía sentir vacío

Y me conozco, sé que aun me queda

Y tengo tanto que aprender

Con menos que perder en este atardecer camino

Quizá cansado pero más feliz que nunca

Con la calma y la paciencia del que sabe lo que busca

Hoy más tranquilo el tiempo me enseño secretos

La fuerza no se esconde en amuletos

Reside en como afrontas los aprietos

El amor hacia mis nietos

El respeto a toda clase de sujetos

Lo que deba llegar que bienvenido sea

El fin de mi tarea no fue el fin sino el trayecto

Si vivir es la odisea el horizonte que clarea

En esta aldea parece perfecto así que bienvenido lo que sea

Porque cada paso en firme

Cada fallo trajo algo

Cada enemistad y cada página cayendo

Vino el tiempo

Y se llevó lo menos importante lo más sucio

Aquello que me hacía sentir vacío

Y me conozco, sé que aun me queda

Y tengo tanto que aprender

Con menos que perder en este atardecer camino

Quizá cansado pero más feliz que nunca

Con la calma y la paciencia del que sabe lo que busca

Жапырақтары түсіп жатқанда

Әр бетке көз жүгіртемін

Ал естелік түйіні аяудан басқаның бәрін әкеледі

мені сила

Мен терімнің әрбір қатпарын сезінемін

менің өмірім ойықтарда

Күннің батуы мен енді мен шығаратын нәрсе емеспін

Не қалды деп ойлаймын

Бүгін мен ақырзаман келгенде дайын сезінемін

Мен әлі тірімін және мен үйрендім

Ең қарапайым нәрселер өмірлік маңызды

Бұл өзіңізді көрумен қатар, сіз өзіңізді өзіңіздің тең адамдарыңызда көре аласыз

бұл сиқыр

Қоңыр және қызғылт сары - бұл ностальгия

Ал болашақ – шүкіршілік етудің уақыты

Қанша рет сіз бақытты сезіндіңіз және

Бергеніңді қанша рет аласың

Ал бір сәттің өтіп кетуі күнә

Ал кейбіреулері менен қашып кетті

Менің құм сағатымда уақыт салыстырмалы

Мен жалтарғанның бәрі мені тірі сезінетін нәрсенің бір бөлігі

бұған шаршадым

Кәрі, кішілері не дейді

Басқа тапсырыстарды қабылдамасам

Ал мен жанымның айтқанын тыңдаймын

Содан бері әр сәтті бағыттау жеңіліссіз қалады

Жастықты көргенде сезім көрінбейді

Мыңнан астам бит ұрлағаныма рахаттанып

кешеден бері

Менің теңізім менің пейзажымды қоңыр түске бояйды

Ал менің жүгіме көңілсіздік аз түседі

Бұл арман костюмінде аз зиян

Жабысқан жапырақ екенімді

Ал сен менің тәтті күзімді бақытпен киіндірдің

Өйткені әрбір қадамы берік

Әрбір сәтсіздік бір нәрсе әкелді

Әрбір жанжал және әрбір құлаған бет

уақыт келді

Ал ең маңыздысын ең кірсін алды

Мені бос сезінетін нәрсе

Ал мен өзімді білемін, мен әлі кеткенімді білемін

Ал менің үйренетінім көп

Бұл күннің батуы жолында жоғалту аз

Мүмкін шаршаған шығар, бірақ бұрынғыдан да бақытты

Іздегенін білетін адамның сабырлығымен және шыдамдылығымен

Мен ұсақ-түйектерді бөліп отырдым

жиі қудалайтын

Жалған достықтар кетіп, жойылып жатты

Иә, мен тағдырға сенемін, бірақ кездейсоқтыққа емес

Махаббат нәсілді де, жасты да түсінбейді деп ойлаймын

Ұсақ-түйек, өткеннің бір бөлігі

Бүгін менің қорғаным - жүрекпен сөйлеп, оны ашу

Қанша егін ексең де, егін екпесең ормайтыныңды біл

Уәдесінде тұрғандар қаншама

Қазір бәрі баяу

Мен еріксізмен ағып жатырмын, Мен сол желдің ызыңымын

Бұл кристалдарға не түседі

Мен көз жасымнан қорықпаймын бұрынғыдан да көп

Мен мысқылдың надандығы мен жаман сенімін сеземін

Жалған күлімсіреу үшін бет әлпеті асығыс жүреді

Қиындықтар аяз сияқты буланып кетеді

Менің терімдегі дақтар - менің қаншалықты жеткенімнің шынайы көрінісі

Ал біреудің мені еске алуы - менің мұрам

Күтусіз және бұрынғыдан да мыжылған

Мыңдаған жолдас ретіндегі өмір

Менің әңгімемде аз ғана жеңіске жетті

Ал мың анекдоттың түсі ағарған шашымды

Күнде таңғы жаман тілдерім бекер болды

Өкінетін ештеңе жоқ және

Барлығын сынап көруге мақтанамын

Әрбір естелік менің ішімдегі тату

Әр қателігім мені жақсартты

Мен әрбір сатқынға күш-қуат бердім

Мен батылдықпен қараймын және мен таңның басында өмір сүремін

Өйткені әрбір қадамы берік

Әрбір сәтсіздік бір нәрсе әкелді

Әрбір жанжал және әрбір құлаған бет

уақыт келді

Ал ең маңыздысын ең кірсін алды

Мені бос сезінетін нәрсе

Ал мен өзімді білемін, мен әлі кеткенімді білемін

Ал менің үйренетінім көп

Бұл күннің батуы жолында жоғалту аз

Мүмкін шаршаған шығар, бірақ бұрынғыдан да бақытты

Іздегенін білетін адамның сабырлығымен және шыдамдылығымен

Бүгінгі тыныш уақыт маған құпияларды үйретті

Күш амулеттерде жасырын емес

Бұл сіздің қиындықтарды қалай шешуге байланысты

Немерелеріме деген махаббат

Пәннің барлық түрлеріне құрметпен қарау

Не келуі керек, бұл құпталады

Менің тапсырмамның соңы соңы емес, саяхат болды

Егер өмір одиссей болса, көкжиек тазарады

Бұл ауылда бұл тамаша көрінеді, сондықтан кез келген нәрсе құпталады

Өйткені әрбір қадамы берік

Әрбір сәтсіздік бір нәрсе әкелді

Әрбір жанжал және әрбір құлаған бет

уақыт келді

Ал ең маңыздысын ең кірсін алды

Мені бос сезінетін нәрсе

Ал мен өзімді білемін, мен әлі кеткенімді білемін

Ал менің үйренетінім көп

Бұл күннің батуы жолында жоғалту аз

Мүмкін шаршаған шығар, бірақ бұрынғыдан да бақытты

Іздегенін білетін адамның сабырлығымен және шыдамдылығымен