De 4 en 4 - Zpu

Verso 1:

Desperté por la mañana con el eco de los porros

La muerte está cercana y no puedo pedir socorro

Porque no puedo moverme

Me falta voluntad y sobran humos

Todo lo que pido es aire

Quizá de naranja un zumo miro

La habitación no soy libre eso lo sé

Cemento camuflado entre pintura

Y agujeros de taladro

Se esconden tras un cuadro pero veo

Que el sol brilla fuera observo siento y, lo saboreo

Morfeo me reclama por segunda vez y paso

He de mover mi tez hasta el espejo vuelo raso

Tumbado por la fuerza de la gravedad acaso

También por una vida viendo el vaso, lleno

Requiere más esfuerzo verlo así

Porque solo los que luchan tocaran el frenesí

Y podrán escapar de cuatro, en cuatro paredes la vida gira

Siempre hay un lugar cerrado que te mira

Esto no es la Antártida paisajes de oro blanco no se ven

Solo humanos pecadores como en Seven que se ven-den

Payasos, nunca os hice caso y ahora menos son

Océanos de rap en mi ciudad fluye el veneno temo

No salir a superficie, ser prisionero

De paredes de este bar sin adornar quiero

Marcharme pronto, por eso monto rápido en el buga

Tontos y flipaos te chocan y se marchan a la fuga yo

De cuatro en cuatro

Así es como funciona

Tu vida metida en cubos se erosiona

Condiciona lo que eres

No sabes que hay fuera y lo prefieres es

Miedo a no saber qué hacer sin ver cuatro paredes (x2)

Verso 2:

El almacén sin ventanas poco sol ven

No existe el Edén para ese tipo de rehén solo

Gente bajo luces fluorescentes

Si sientes el calor men más vale que despiertes

La oficina claustrofóbica para esta vida agónica sin lógica

Tu necrológica de frente

Entrar, salir, vida intermitente

Píntale un color bien diferente yeah

El coche el ataúd de los de abajo

El metro subterráneo, soy un escarabajo

La tele me distrajo y no veía

Que vivir entre paredes solo el corazón enfría la avaricia

Quieren tener todo vivir solos sin conectar

Así evitarse infectar con el mal que otros proyectan, pero no

Sufrí el abandono en propia carne

Un icono como padre

Marcó mi camino es tarde, más de, las tres

De la madrugada

Sin mi hada solo yo papel y nada

Para cada tipo de persona tengo una emboscada

Un alma gastada por paredes que la tienen encerrada atada

Nada más que decir

Solo queda elegir

Yo puse una equis empatado con el mundo

Así es como me siento

Libre dentro de mí

Salvado por la campana in extremis

De cuatro en cuatro

Así es como funciona

Tu vida metida en cubos se erosiona

Condiciona lo que eres

No sabes que hay fuera y lo prefieres es

Miedo a no saber qué hacer sin ver cuatro paredes (x2)

1-аят:

Таңертең буын жаңғырығынан ояндым

Өлім жақын, мен көмек сұрай алмаймын

өйткені мен қозғала алмаймын

Менде ерік жетіспейді және түтін көп

Тек ауа сұраймын

Мүмкін мен қарайтын апельсин шырыны

Бөлме мен бос емеспін, мен мұны білемін

Бояу арасында камуфляжды цемент

және тесіктерді бұрғылау

Олар картинаның артына тығылады, бірақ мен көріп тұрмын

Күннің сыртта жарқырап тұрғанын байқаймын, мен оның дәмін сеземін

Морфей мені екінші рет талап етеді, мен өтіп кеттім

Мен өңімді төмен ұшатын айнаға жылжытуым керек

Тартылыс күшімен құлаған шығар

Сондай-ақ өмір бойы стақанды көріп, толы

Мұны көру үшін көбірек күш қажет

Өйткені, төбелескендер ғана ашуға тиеді

Ал олар төрт қабырғада өмір бұрылыстарынан құтыла алады

Саған қарайтын әрқашан жабық жер бар

Бұл Антарктида емес ақ алтын пейзаждары көрінбейді

Жеті сияқты күнәкарлар ғана сатылады

Сайқымазақтар, мен сендерге ешқашан назар аудармадым, енді олар азайып кетті

Менің қаламдағы рэп мұхиттары мен қорқатын уды ағып жатыр

Сыртқа шықпаңыз, тұтқын болыңыз

Осы безендірілмеген бардың қабырғаларынан мен қалаймын

Жақында кетемін, сондықтан мен бугада жылдам мінемін

Ақымақ пен ақымақ олар сені қағып, қашып кетеді I

төрттен төрт

Бұл осылай жұмыс істейді

Сіздің текше өміріңіз тозды

сен қандай екеніңді көрсет

Сіз ол жерде не барын және сізге не ұнайтынын білмейсіз

Төрт қабырғаны көрмей не істерін білмеу қорқынышы (x2)

2-аят:

Терезесіз қоймаға күн шығады

Мұндай кепілге жалғыз Едем жоқ

Флуоресцентті шамдар астындағы адамдар

Егер сіз ыстықты сезсеңіз, адам, оянғаныңыз жөн

Логикасыз осы азапты өмір үшін клаустрофобиялық кеңсе

Майданнан сіздің некрологыңыз

Кіріңіз, шығыңыз, үзік-үзік өмір

Оны мүлдем басқа түске бояңыз, иә

Көлік төменнен келгендердің табыты

Жер асты метросы, мен қоңызбын

Теледидар мені алаңдатты, мен көрмедім

Қабырғалардың арасында өмір сүретін жүрек қана ашкөзді суытады

Олар бәрі қосылмай жалғыз өмір сүргісі келеді

Осылайша, басқалар жобалайтын зұлымдықпен жұқтырудан аулақ болыңыз, бірақ жоқ

Мен өз денемде тасталудың азабын тарттым

Әке ретіндегі белгіше

Жолымды белгілеп қойдым, кеш, үштен асты

Ам

Менің ертегімсіз тек қағаз және ештеңе жоқ

Адамның әр түрі үшін менде буксир бар

Бекітілген қабырғалармен тозған жан

Басқа айтар ештеңе жоқ

Тек таңдау қалды

Мен әлеммен байланыстырылған Х белгісін қойдым

Мен осылай сезінемін

Менің ішімде еркін

Төтенше жағдайдағы қоңыраумен құтқарылды

төрттен төрт

Бұл осылай жұмыс істейді

Сіздің текше өміріңіз тозды

сен қандай екеніңді көрсет

Сіз ол жерде не барын және сізге не ұнайтынын білмейсіз

Төрт қабырғаны көрмей не істерін білмеу қорқынышы (x2)