Anónimo - Zpu

Este es mi mensaje en la botella

Al fin te puedo lanzar

Que lo iluminen las estrellas

Que navegue en el mar

Quise esconderme y ahogarme en ella

Hundirme en la barra de un bar

Pero las penas saben nadar

Menudo par de idiotas

Guardián de mis anécdotas

Guardián en el sentido más estricto:

Cerraste con cadenas al adicto

Convertido en convicto

El alma rota y en permanente conflicto

¿Te cojo o te dejo?

¿Te cojo?

Y me matas

¿Te dejo?

Y ando cojo, me falta una de mis patas

¿Te dejo?

Y se me acercan un millar de ratas

Profesando miedo

¿Te cojo?

Y me maltratas

Me sometes me humillas

Me cargas con la culpa y la vergüenza

Si comienza en cada sorbo tu castigo

Me estorbo, no me reconozco si miro el espejo

Por eso es que te alejo

Te dejo porque tú puedes conmigo

Llegaste como por arte de magia

Capaz de relajarme y aplacando la nostalgia

¿Será porque tu chispa se contagia?

¿Será que me cegaste y no vi sangre ni hemorragia?

Pero caía a chorros

Tus besos, los porros

Apenas un cachorro, pero ya hecho unos zorros

Me hiciste agrandarme, un gigante

En huida hacia adelante, constante

Te borro por todo lo que me ahorro

Sin que estés a mi lado

Lastre en un lago de azufre

Dulce, en el desastre

Me atrapaste y todo mi alma sufre

Las consecuencias, por dentro ando muerto

Kilómetros de tus olas me arrasaron y dejaron un desierto

Tras de sí, detrás de mí

«Querrás morir», me dijo:

«Pintaré colores en tu cielo y te daré cobijo

Seré yo el padre tú serás el hijo

Me pagarás con sangre haré que cargues en tus hombros este crucifijo»

Y fui poema escrito en verso ruin

Deambulando como muerte sin fin

Entre sexo y carmín, sábanas de satín

Y mujeres llenas de vacíos huecos con olor a jazmín

Mintiéndome en promesas del Jardín del Edén

Me dijo: «Va a salir bien, será un santiamén»

Pero ni tan siquiera fuiste agradecida

Siempre quisiste torturarme, nunca quitarme la vida

Que ya no quiero nada de ti

Lejos de aquí, pasa de mí

Ni te acerques que te veo venir

Ni tan siquiera el cielo sabe lo que tú me has hecho sufrir

Y viví en el infierno desde que te conocí

Ya no quiero nada de ti

Lejos de aquí, pasa de mí

Ni te acerques que te veo venir

Ni tan siquiera el cielo sabe lo que tú me has hecho sufrir

Y viví en el infierno desde que te conocí

Tan cerca que vuelvas, como estirar mi brazo

Si apenas te rozo

Doy un bandazo hacia un calabozo

Lleno de arenas… movedizas

Que se tragan el sollozo de vivir con tus secuelas

Rodeado por las penas

Incapaz de promulgar con el ejemplo

Y con el miedo a que me pasen cosas buenas

¿Acaso hay algo más terrible?

¿Fracaso al rendirme?

Lograste aborrecerme

Cansado de vivir con este hombre

Que soy yo

¿Quién soy yo?

Un fruto del egoísmo

¿Cómo habré podido amar si nunca me quise a mí mismo?

¿Las veces que he dicho «te quiero» ha habido alguno verdadero?

¿He sido compañero o el Barquero?

Me dejas con el frío de Enero

Del hielo en mis pupilas

Siendo forastero sin armas entre mis propias filas

No vacilas en picar a mi puerta a cada segundo

Sigilosa y esperando el momento a ver si sucumbo

Y es un «no» rotundo

Pero no cedes, me quieres para ti

Hueles mis fisuras, me vendes que todo es gratis

Pero sé de tus facturas y de cómo te las cobras:

Me pondrás una armadura

Y de mi dignidad las sobras

Sé de tus maniobras, sí me he divertido

Lograste moldearme como habías querido

Podrás susurrarme al oído de tu reflejo pero sé el castigo

Te dejo porque tú puedes conmigo

Que ya no quiero nada de ti

Lejos de aquí, pasa de mí

Ni te acerques que te veo venir

Ni tan siquiera el cielo sabe lo que tú me has hecho sufrir

Y viví en el infierno desde que te conocí

Ya no quiero nada de ti

Lejos de aquí, pasa de mí

Ni te acerques que te veo venir

Ni tan siquiera el cielo sabe lo que tú me has hecho sufrir

Y viví en el infierno desde que te conocí

Condenados a vivir juntos

Unidos para siempre

Seguiré echándote a dormir

Y cada vez me haré más fuerte

Бұл бөтелкедегі менің хабарламам

Мен сені ақыры лақтырып аламын

жұлдыздар жансын

бұл теңізде жүзетін

Мен оған тығылып, батып кеткім келді

бар есептегішіне батырыңыз

Бірақ қайғылар жүзуді біледі

Недеген ақымақтар

Менің анекдоттарымның сақтаушысы

Қатаң мағынада қамқоршы:

Сіз нашақорды шынжырмен байладыңыз

сотталушыға айналды

Сынған жан және тұрақты жанжалда

Мен сені ұстаймын ба, әлде тастаймын ба?

Мен сені сиқырмын ба?

ал сен мені өлтір

мен сені тастаймын ба?

Ал мен ақсақпын, бір аяғым жоқ

мен сені тастаймын ба?

Ал маған мың егеуқұйрықтар келеді

қорқынышты мойындау

Мен сені сиқырмын ба?

ал сен маған қиянат жасайсың

сен мені бағындырасың, мені қорлайсың

Сіз маған кінә мен ұят жүктейсіз

Егер ол әр жұтым сайын басталса, сіздің жазаңыз

Кедеремін, айнаға қарасам өзімді танымаймын

Сондықтан мен сені итеріп жіберемін

Мен сені тастап кеттім, өйткені сен менімен бола аласың

Сіз сиқырмен келген сияқтысыз

Демалуға және ностальгияны басуға қабілетті

Сіздің ұшқыныңыз жұқпалы болғандықтан ба?

Сіз мені соқыр етіп, мен қан мен қан кетуді көрмеген шығарсыз?

Бірақ ол ұшақтарға құлап түсті

Сүйісулеріңіз, буындарыңыз

Жай ғана күшік, бірақ бірнеше түлкі жасады

Мені үлкен, дәу етіп жараттың

Ұшу кезінде алға, тұрақты

Сақтағанымның бәрі үшін сені өшіремін

сен менің жанымда болмасаң

Күкіртті көлдегі балласт

Тәтті, тәртіпсіздікте

Сіз мені ұстадыңыз және менің бүкіл жаным қиналады

Салдары, іштей мен өлдім

Толқындарыңыздың мильдері мені шайып, шөл қалдырды

оның артында, менің артымда

«Сен өлгің келеді», - деді ол маған:

«Аспаныңа түстерді бояп, саған баспана беремін

Мен әке боламын, сен ұл боласың

Сіз маған қанмен төлейсіз, мен сізді бұл айқышты иығыңызда көтеруге мәжбүр етемін »

Ал мен болсам қара өлеңмен жазылған өлең едім

Шексіз өлім сияқты адасып

Секс пен ерін далабы, атлас парақтары арасында

Ал жасминнің иісі аңқыған қуыстарға толы әйелдер

Едем бағының уәделерімен өзім өтірік айту

Ол маған: «Жақсы болады, тез болады» деді.

Бірақ саған алғыс та айтылмады

Сіз әрқашан мені қинағыңыз келді, ешқашан өмірімді алғыңыз келмейді

Мен енді сенен ештеңе қаламаймын

Бұл жерден алыс, менің үстімнен өт

Тіпті жақындама, мен сенің келе жатқаныңды көріп тұрмын

Сенің мені не қиналғаныңды көк те білмейді

Ал мен сені кездестіргеннен бері тозақта өмір сүрдім

Мен сенен енді ештеңе қаламаймын

Бұл жерден алыс, менің үстімнен өт

Тіпті жақындама, мен сенің келе жатқаныңды көріп тұрмын

Сенің мені не қиналғаныңды көк те білмейді

Ал мен сені кездестіргеннен бері тозақта өмір сүрдім

Қолымды созғандай, қайтып келетіндей жақын

Саған әрең тиіссем

Мен зынданға түсіп жатырмын

Шұғыл құмға толы

Олар сенің салдарыңмен өмір сүрудің жылауын жұтады

Айналаң қайғыға толы

Мысал бойынша енгізу мүмкін емес

Ал менімен жақсылық болады деп қорқумен

Бұдан қорқынышты нәрсе бар ма?

Берілмеу?

сен мені жек көре алдың

Бұл адаммен өмір сүруден шаршадым

Бұл мен

Мен кіммін?

Өзімшілдіктің жемісі

Мен өзімді ешқашан сүймесем, қалай сүйер едім?

"Мен сені сүйемін" деп айтқан кездерім рас болды ма?

Мен жұбай болдым ба, әлде қайықшы болдым ба?

Сен мені қаңтардың суығына қалдырдың

Менің оқушыларымдағы мұздан

Өз қатарымның ішінде қарусыз бөгде адам болу

Менің есігімді секунд сайын қағудан тартынбаңыз

Жеңілмеймін бе, соны күтемін

Және бұл «жоқ»

Бірақ берілме, сен мені өзің үшін қалайсың

Сен менің жарықтарымның иісін сезесің, маған бәрі тегін деп сатып жібересің

Бірақ мен сіздің шоттарыңызды және оларды қалай жинайтыныңызды білемін:

мені сауытқа кигізесің бе

Менің қадір-қасиетімнен қалғандары

Мен сіздің маневрлеріңізді білемін, иә мен көңілді болдым

Сіз мені қалағаныңызша қалыптастыра алдыңыз

Сіз өз ойыңыздың құлағына сыбырлай аласыз, бірақ мен жазаны білемін

Мен сені тастап кеттім, өйткені сен менімен бола аласың

Мен енді сенен ештеңе қаламаймын

Бұл жерден алыс, менің үстімнен өт

Тіпті жақындама, мен сенің келе жатқаныңды көріп тұрмын

Сенің мені не қиналғаныңды көк те білмейді

Ал мен сені кездестіргеннен бері тозақта өмір сүрдім

Мен сенен енді ештеңе қаламаймын

Бұл жерден алыс, менің үстімнен өт

Тіпті жақындама, мен сенің келе жатқаныңды көріп тұрмын

Сенің мені не қиналғаныңды көк те білмейді

Ал мен сені кездестіргеннен бері тозақта өмір сүрдім

Бірге тұруға сотталған

мәңгілікке бірге

Мен сені ұйқтата беремін

Әрі мен сайын күшейемін