Драконы - Торба-на-Круче

Когда спускается сумрак и затихают города усталого стоны,

Я вновь теряю рассудок, я слышу, как дышат драконы.

Я вижу черные крылья, я чую адский огонь.

Возьми все, что захочешь, дракон, но Деву мою не тронь.

Оставь эту девочку мне, я всё сделаю сам,

Часы призывают к войне, но я не верю часам.

Часы мне трубят о войне и я ломаю часы.

Оставь эту девочку мне,

У неё под сердцем мой сын,

У неё под сердцем мой сын…

Когда спускается сумрак и затихают города усталого стоны,

Я вновь теряю рассудок, я слышу…

Я слышу…

Как дышат

Ымырт батып, шаршаған қалалар басылғанда,

Қайтадан есін жидым, Айдаһарлардың тынысын естимін.

Қара қанатты көремін, тозақ отының иісін сеземін.

Қалағаныңды ал, айдаһар, бірақ менің қызыма тиіспе.

Бұл қызды маған қалдыр, мен бәрін өзім істеймін,

Сағат соғысқа шақырады, бірақ мен сағатқа сенбеймін.

Сағат маған соғыс туралы керней береді, мен сағатты бұзамын.

Ол қызды маған қалдыр

Оның жүрегінің астында ұлым бар,

Оның жүрегінің астында ұлым бар...

Ымырт батып, шаршаған қалалар басылғанда,

Мен тағы да есінен танып бара жатырмын, естідім...

Естіп тұрмын…

Олар қалай тыныс алады