Impotencia - Stravaganzza

Se escarchó, tras pasar por el umbral,

no se hundió, entre témpanos y sal.

Dar con la cabeza en la pared

una y otra vez,

hasta sangrar su sien,

y ver desfallecer

a un angustioso ser,

que se retuerce al ver

frustrado su querer.

La ansiedad, que le atormenta

en su oscuridad.

Gélida, como una roca de acero y mal.

Despreció cualquier don hallado en él,

nunca fue para el paladar la miel.

Ríos de odio y mares de rencor

en una eternidad manchada de dolor.

cumplir condena por un lamentable error

que no tendrá final hasta acabar los dos.

La ansiedad, que le atormenta

en su oscuridad.

Gélida, como una roca de acero y mal.

Corromper la vida sin saber

que herida vas a hacer,

sin valorar después

los lustros de dolor,

las almas sin calor,

la triste inmensidad,

la herencia de los dos… ¡de los dos!

Letra y música: Leo Jiménez.

Босағадан өткен соң аязды,

ол айсбергтер мен тұз арасында батып кетпеді.

басын қабырғаға соқты

және тағы да,

оның ғибадатханасы қан кеткенше,

және әлсіз көрінеді

қиналған жанға,

көргенде дірілдейді

ерік-жігерін бұзды.

Оны азаптайтын мазасыздық

оның қараңғылығында.

Мұзды, болат пен зұлымдық жартас сияқты.

Ол өзінен табылған кез келген сыйды жек көрді,

бал ешқашан ауызашар емес.

Жектік өзендері мен өшпенділік теңіздері

азаппен боялған мәңгілікте.

өкінішті қателік үшін қызмет ету уақыты

бұл екеуі де аяқталмайынша аяқталмайды.

Оны азаптайтын мазасыздық

оның қараңғылығында.

Мұзды, болат пен зұлымдық жартас сияқты.

Білмей, бұзылған өмір

не жаралайсың,

кейін бағаламай

ондаған жылдардағы ауырсыну,

жылусыз жандар,

қайғылы шексіздік,

екеуінің мұрасы... екеуінің!

Әні мен музыкасы: Лео Хименес.