Mi Tempestad - Stravaganzza, Leo Jiménez

Luna llena, piel morena

Surge en la oscuridad

Dos amantes abrazados al compás

La guitarra susurrando

Aquella triste canción

Y en la hoguera

Saltan chispas de pasión…

Van juntándose sus cuerpos

Formando una unidad

Como el agua dulce

Va a parar al mar

Tras las ramas del destino

Otro gemido se oyó…

Fue el sollozo del testigo

¡de su amor!

(estribillo)

Viento, llévame a ningún lugar

A mi oscura realidad

Déjame en mi soledad

Siento, la amargura al despertar

Y sentir que ella no está

¡volveré a mi tempestad!

Tras el llanto, la desidia

Y la desesperación…

Una soga

¡puso fín a su dolor!

Толық ай, қоңыр тері

қараңғыда пайда болады

Екі ғашық құшақтасып тұр

Сыбырлы гитара

сол мұңды ән

және бақта

Құмарлықтың ұшқындары ұшады...

Олардың денелері біріктіріледі

бірлік қалыптастыру

тұщы су сияқты

Теңізге барады

Тағдыр бұтақтарының артында

Тағы бір ыңырсы естілді...

Бұл куәгердің айқайы еді

оның махаббатынан!

(хор)

Жел, мені ешқайда апарма

Менің қараңғы шындыққа

мені жалғыздығымда қалдыр

Мен оянғанда ащы сезінемін

Және оның жоқ екенін сезін

Мен өз дауылыма қайтамын!

Жылағаннан кейін жалқаулық

Ал үмітсіздік...

Арқан

ауыртпалығыңызды тоқтатыңыз!