Erkalab - Sevara Nazarkhan

Коль я, лаская, любя тебя, не насыщаюсь,

Коль ни на миг от глаза своего не отдаляю,

Но… скажи, скажи, что есть причина?

—

Не сегодня, завтра ты бросишь меня.

С надеждой глядя, красотой твоей очарована я,

Мир оставившая — я да душою река — я,

Для томных глаз твоих целебна именно я,

В поисках кого ты, ты смеёшься?..

Тебя я лаская.

Посягнув на мою душу, не вернёшься никак,

Науськиваешь, хорошего слова не скажешь никак,

Как бы губы медовые у тебя, но обманываешь.

Но когда, сдавшись, ты, ты придешь,

Но когда, сдавшись, ты, ты придешь,

Мой дорогой?..

Ты мой родной, дорогой мой, ты сам!..

Ты сам!..

Ты сам!..

Ты придешь

Мен сені еркелетсем, сүйсем, тоймасам,

Көзімнен бір сәт алыстамасам,

Бірақ... айтыңызшы, айтыңызшы, себебі бар ма?

—

Бүгін емес, ертең мені тастап кетесің.

Үмітпен қарап, сұлулығыңа тәнтімін,

Кеткен дүние – Өзеннің жанымын – мен,

Мен сенің мұңайған көздеріңді емдеп жатырмын,

Кімді іздеп жүрсің, күлесің бе?..

Мен сені еркелетемін.

Менің жанымды бұзып, сіз қайтып оралмайсыз,

Сіз ешбір жолмен жақсы сөз айта алмайсыз,

Ерін бал дегендей, алдап жүрсің.

Бірақ бас тартқанда, сен келесің,

Бірақ бас тартқанда, сен келесің,

Қымбаттым?..

Жанымсың, қымбаттым, өзіңсің!..

Сен өзің!..

Сен өзің!..

Сен келесің