Veintitantos - Rayden

Estoy a punto de cumplir los veinticuatro veranos

Y a estas alturas los años son palos

Tu círculo de amigos se hace plano, cerrado, pequeño

Y los vínculos se esfuman si hay intereses de por medio

A veces tengo miedo a las decisiones

Me siento como el peque que crece en el cole

En el momento de que dejas de usar lápices de colores

Y con un boli no sabes borrar errores

No eran tiempos mejores pero si, me sentía seguro

Ahora dudo de cómo será el futuro

Ya no tenemos quince, tememos tener cáncer

Y no salgo ni los «findes» por temor a algún percance

Nada como antes;

las multitudes me intimidan

Hasta me incomoda tratar con esa mayoría vacía

Y a esta edad tardía

Quisiera volver a ser el niño que se fue llorando a clase el primer día

Río con más ganas pero lloro con más dolor

Y menos lágrimas en la fachada

El mañana que depara si no me fío de nadie

Solo de quien me ama y de mi hermana el resto es carne, agua y aire

Los problemas diferencian al colega del colgao' y del que te deja colgado

Compagino curro y compañeros como puedo y quizás

Que cada vez me cueste más echar de menos

Sigo en mis trece, camino a los treinta

Haciendo la cuenta nada me apetece

Desde los ochenta hasta que envejeces

Las dudas aumentan y los problemas crecen

Camino a los treinta yo sigo en mis trece

Y nada me apetece, haciendo la cuenta

Desde la placenta hasta que pereces

La vida da mil vueltas después desapareces

Estoy más cerca de mi boda que de probar las drogas

Soy un viejo con cara de crío o un crío envejecido

Caen las horas y vienen las canas, las arrugas

Facturas, catorce pagas y un día libre por semana

El que lo tenga;

que no tengo ni las cuentas claras

Solo declaro para hacienda y no les cuento nada

Me siento como un adulto a la fuerza forzado

A ver la verdad y es que el esfuerzo no es igual a recompensa

Vaya.ni viceversa traga con lo que venga y calla

Con la vivienda cara, me olvido de la playa;

Que ahora toca medir el gasto extra

Y doblar ropa en la tienda para no tirar la toalla

Y ya ni salgo de juerga, solo uso mi jerga

Paso del menda que se gasta lo que gana de fiesta

Que se levanta para ir a trabajar cada mañana

Y pagar de madrugada para ver con cual se acuesta

Vivo en condiciones, pulo mis errores

Mido mis acciones sin querer complicaciones

Ni comparaciones porque son odiosas

Lo duro es hacer frente a lo simple que es lamentarse de las cosas

Y por fin, empiezo a entenderme y a verme como soy realmente

Y no la imagen que quieren venderme de mi

Perdón que no siga pero hoy es mi día

Y la vida es como un viaje de estudios donde aprendo a vivir a los veintitantos…

Sigo en mis trece, camino a los treinta

Haciendo la cuenta nada me apetece

Desde los ochenta hasta que envejeces

Las dudas aumentan y los problemas crecen

Camino a los treinta yo sigo en mis trece

Y nada me apetece, haciendo la cuenta

Desde la placenta hasta que pereces

La vida da mil vueltas después desapareces

Жасым жиырма төртке толады

Ал бұл кезде жылдар таяқ болып табылады

Сіздің достарыңыздың шеңбері тегіс, жабық, шағын болады

Егер мүдделер болса, сілтемелер жойылады

Кейде шешім қабылдаудан қорқамын

Мен өзімді мектепте өскен кішкентай бала сияқты сезінемін

Сіз түрлі-түсті қарындаштарды пайдалануды тоқтатқан сәт

Ал қаламмен қатені өшіруді білмейсің

Олар жақсы уақыт емес еді, бірақ иә, мен өзімді қауіпсіз сезіндім

Енді болашақтың қандай болатынына күмәнім бар

Біз енді он бесте емеспіз, қатерлі ісікке шалдығудан қорқамыз

Ал мен «демалыс күндері» де бір сәтсіздіктен қорқып көшеге шықпаймын

Бұрынғыдай ештеңе жоқ;

тобыр мені қорқытады

Бұл бос көпшілікпен жұмыс істеу мені тіпті ыңғайсыз етеді

Және осы кеш жаста

Мен бірінші күні сабаққа жылап барған бала болғым келеді

Мен көбірек құштарлықпен күлемін, бірақ мен көбірек ауырсынумен жылаймын

Ал қасбеттегі көз жасы азырақ

Ешкімге сенбесем ертең не болады

Мені және апамды кім жақсы көрсе, қалғаны ет, су, ауа

Мәселелер әріптесті колгаодан және сізді ілулі қалдыратын адамнан ажыратады

Мен жұмыс пен әріптестерімді мүмкіндігінше біріктіремін және мүмкін

Сағыну маған одан сайын қымбатқа түседі

Мен әлі он үштемін, отызға келе жатырмын

Есептік жазбаны жасау маған ұнамайды

Сексенінші жылдардан қартайғанша

Күмәндар көбейіп, проблемалар көбейеді

Отызға келе жатырмын, әлі он үште

Ал менің ештеңе істегім келмейді

Плацентадан сіз өлгенге дейін

Өмір мың бұрылады, содан кейін жоғалып кетесің

Есірткі ішкеннен гөрі тойыма жақынырақпын

Мен бала немесе қарт бала жүзді қариямын

Сағат түсіп, ағарған шаштар, әжімдер келеді

Шоттар, он төрт төлем және аптасына бір демалыс күні

Кімде бар болса;

Менде тіпті анық есепшоттар да жоқ

Мен тек қазынашылық үшін мәлімдеймін және оларға ештеңе айтпаймын

Мен өзімді зорлықпен мәжбүрленген ересек адамдай сезінемін

Ақиқатты көрейік және бұл еңбектің сауапқа тең емес екендігі

Уау, не керісінше, не келсе соны жұтып, аузыңды жап

Қымбат баспанамен мен жағажайды ұмытамын;

Енді қосымша шығындарды өлшейтін кез келді

Ал орамалға лақтырмас үшін дүкенде киімдерді бүктеу

Ал мен түк те шықпаймын, өзімнің жаргонымды қолданамын

Той-томалақтан тапқанын жұмсайтын менданың қадамы

Кім күнде таңертең жұмысқа тұрады

Оның кіммен жатқанын көру үшін таңертең төлеңіз

Мен жағдайда өмір сүремін, қателіктерімді жылтыратамын

Мен өз әрекеттерімді асқынуды қаламай өлшеймін

Салыстыру да жоқ, өйткені олар жек көреді

Қиын нәрсе - өкіну қаншалықты қарапайым екенін түсіну

Ақырында, мен өзімді түсініп, өзімді қалаймын, солай көремін

Және олар маған сатқысы келетін бейнені емес

Жалғастырмағаным үшін кешіріңіз, бірақ бүгін менің күнім

Ал өмір мен жиырма жасымда өмір сүруді үйренетін далалық саяхат сияқты ...

Мен әлі он үштемін, отызға келе жатырмын

Есептік жазбаны жасау маған ұнамайды

Сексенінші жылдардан қартайғанша

Күмәндар көбейіп, проблемалар көбейеді

Отызға келе жатырмын, әлі он үште

Ал менің ештеңе істегім келмейді

Плацентадан сіз өлгенге дейін

Өмір мың бұрылады, содан кейін жоғалып кетесің