Relato IV - Quilapayun

El sitio al que los llevaban

Era una escuela vacía

Y la escuela se llamaba

Santa María

Dejaron a los obreros

Los dejaron con sonrisas

Que esperaran les dijeron

Sólo unos días

Los hombres se confiaron

No les faltaba paciencia

Ya que habían esperado

La vida entera

Siete días esperaron

Pero qué infierno se vuelven

Cuando el pan se está jugando

Con la muerte

Obrero siempre es peligro

Precaverse es necesario

Así el Estado de Sitio

Fue declarado

El aire trajo un anuncio

Se oía tambor ausente

Era el día veintiuno

De diciembre

Оларды апарған жер

Ол бос мектеп еді

Ал мектеп шақырылды

Санта Мария

Олар жұмысшыларды тастап кетті

оларды күлімсіреп қалдырды

Оларға не күтіп тұрғанын айтты

Бірнеше күн ғана

Ер адамдар сенді

Олардың шыдамы таусылған жоқ

олар күткендіктен

Бүкіл өмір

жеті күн күтті

Бірақ олар не болып қалады

Нан ойнап жатқанда

өліммен

Жұмысшы әрқашан қауіпті

Сақтық қажет

Сонымен қоршау жағдайы

Ол жарияланды

Әуе хабарландыру әкелді

Барабанның жоқтығы естілді

Бұл жиырма бірінші болды

Желтоқсаннан