Pars Pas - Patrick Bruel

On est tout seul quand on a mal… bien sûr,

Quand on dégueule le bleu trop pâle des murs.

Cette douleur qui te serre et moi qui peux rien faire.

Ce silence… j' te connais bien

Tu dis tellement… tellement… quand tu dis rien.

Parle-moi… même si je sais tout déjà.

Parle-moi… de tout, de rien, mais de toi

Et même si t’as encore envie de pleurer

Si t’as encore envie de te tailler la peau;

Si tu crois plus en rien, même plus en tes mots

Parle-moi… me laisse pas, te laisse pas…

On était fous, on était forts

On riait d' tout, même de la mort.

Toi qui rêvais plus haut que moi.

Toi qui savais c' qu’on n’apprend pas.

A qui tu vas faire croire que t’es au bout d' la route?

A qui tu vas faire croire que tu lâches, que tu doutes?

Que tu veux plus te battre, que ton corps te dégoûte?

Pas àmoi, non, non, pas àmoi…

Rappelle-toi… rappelle-toi…

Je t’arracherai d’ici, je casserai toutes les portes,

J’irai crier partout qu' c’est la mort qui est morte !

On partira chasser les nuages et les filles,

On les fera danser, on piquera tout c' qui brille.

Alors si t’as encore envie de pleurer

Et si tu veux tomber àgenoux pour prier,

Je prierai avec toi ces dieux que je déteste

Pour que tu restes, pour que tu restes…

Pour que tu restes…

Pardonne-moi, je m'égare… mais tout me fait peur ce soir

Le temps d’apprendre, le temps d’aimer

Faut tout rendre, tout laisser.

A qui tu vas faire croire que t’es au bout d' la route?

Que tu lâches, que tu doutes?

Que ton corps te dégoûte?

Pas àmoi…

J’entends… ton c?"ur qui bat…

C’est plus fort… c’est plus fort que ça…

Parle-moi… j’entends… ton c?"ur qui bat…

C’est plus fort… c’est plus fort que ça…

Lâche pas… t’es plus fort que ça…

Mais pars pas… pars pas… pars pas…

Біз қиналған кезде жалғызбыз... әрине,

Қабырғалардың тым бозғылт көгілдірін құсқанда.

Ештеңе істей алмайтын сені де, мені де қысатын бұл азап.

Мына үнсіздік... Мен сені жақсы білемін

Солай дейсің... солай... ештеңе айтпағанда.

Менімен сөйлесіңіз... мен бәрін білсем де.

Менімен кез келген нәрсе туралы сөйлесіңіз, бірақ өзіңіз туралы

Егер сіз әлі де жылағыңыз келсе де

Егер сіз әлі де теріңізді ойып алғыңыз келсе;

Егер сіз бұдан былай ештеңеге сенбейтін болсаңыз, одан да сіздің сөздеріңізге

Менімен сөйлес... мені тастама, сені тастама...

Жынды болдық, күшті едік

Біз бәріне, тіпті өлімге де күлдік.

Менен биік армандаған сен.

Біз үйренбейтін нәрсені білетін сен едің.

Сіз жолда келе жатқаныңызға кімді сендірмексіз?

Сіз босататыныңызға, күмәнданатыныңызға кімді сендірмексіз?

Енді төбелескіңіз келмейтінін, денеңіздің сізді жиіркендіретінін ме?

Маған емес, жоқ, жоқ, маған емес...

Есте... есте сақта...

Мен сені бұл жерден жұлып аламын, барлық есіктерді бұзамын,

Мен өлген өлім деп барлық жерде айқайлаймын!

Біз бұлттар мен қыздарды қуып барамыз,

Біз оларды билейміз, жарқырағанның бәрін ұрлаймыз.

Сондықтан, егер сіз әлі де жылағыңыз келсе

Ал тізе бүгіп намаз оқығың келсе,

Мен сенімен бірге өзім жек көретін құдайларға дұға етемін

Сен қалуың үшін, сен қалуың үшін...

Сіздің қалуыңыз үшін…

Кешіріңіз, мен шегінемін... бірақ бүгін түнде бәрі мені қорқытады

Үйрену уақыты, сүю уақыты

Барлығын қайтару керек, бәрін қалдыру керек.

Сіз жолда келе жатқаныңызға кімді сендірмексіз?

Сіз жібересіз бе, күмәнданасыз ба?

Сіздің денеңіз сізді жиіркенішті ме?

Мен үшін емес…

Мен сенің жүрегіңнің соғуын естідім...

Ол күшті... одан да күшті...

Менімен сөйлесіңіз... Мен естимін... сенің жүрегіңнің соғуын...

Ол күшті... одан да күшті...

Берілме... сен одан да күштісің...

Бірақ барма... барма... барма...