Тишина - Ольви

Дни и ночи слились воедино.

То ли наяву, то ли во сне

Смерть моя течет неторопливо,

Растекаясь в каждом новом дне.

Маски в этом мире неизменны,

Я их изучил все, как одну.

Жив я или мертв — мне неизвестно —

То ли все во сне, то ль наяву…

Тишина так давит по утрам,

Я не знаю, как бороться с этой болью.

Как в тумане, я ищу твои глаза,

Все время забывая, что я проклят тобою.

Выхожу на улицу, врезаюсь в прохожих,

Прячу мысли от случайных людей,

Как рыба на суше, хватаю ртом воздух,

Запутавших в сетях забытых страстей.

И так я теку сквозь время,

А время течет сквозь меня,

И хочется слиться с тенью,

Но нельзя…

Я ненавижу серость дней

И разбиваю зеркала,

Где образ неба все светлей,

Чем больше я схожу с ума.

Я ни о чем не говорю,

Ты знаешь все и так — прости,

Что оказавшись на краю,

Отрекся от твоей любви…

Твоей любви…

Пустые перекрестки, я теряю память:

Новые миры с чистого листа.

Смотрю по сторонам — что меня пугает:

Вечная война или красота?

Линии с ладоней стираются под вечер,

Сны прошедших жизней воскресают среди дня,

Я вглядываюсь в лица и вижу бесконечность

И снова забываю, что меня ты прокляла.

И так я теку сквозь время,

А время течет сквозь меня,

И страх тем будет сильнее,

Чем слабей буду я…

И так я теку сквозь время,

А время течет сквозь меня,

И возможно я в бога бы верил,

Если бы им не был я…

Күндер мен түндер біріктірілді.

Шындығында болсын, түсінде болсын

Менің өлімім баяу өтеді

Әрбір жаңа күнде таралу.

Бұл дүниеде маскалар өзгермейді,

Мен олардың барлығын бір кісідей зерттедім.

Тірімін бе, өлімін бе, білмеймін...

Барлығы арманда немесе шындықта ...

Таңертең тыныштық өте ауыр

Мен бұл аурумен қалай күресу керектігін білмеймін.

Тұманға түскендей көзіңді іздеймін,

Мен сенің қарғысына түскенімді ұмытып бара жатырмын.

Мен көшеге шығып, өтіп бара жатқан адамдарға соқтығысамын,

Кездейсоқ адамдардан ойларды жасыру

Құрлықтағы балық сияқты мен ауа жұтамын,

Ұмытылған құмарлықтардың желісінде.

Осылайша мен уақыт арқылы ағып жатырмын

Ал уақыт менің бойымнан өтіп жатыр

Мен көлеңкемен қосылғым келеді,

Бірақ сен алмайсың...

Мен күндердің күңгірттігін жек көремін

Ал мен айналарды сындырамын

Аспан бейнесі жарқырап тұрған жерде,

Мен одан сайын жынды боламын.

Мен ештеңе туралы айтпаймын

Сіз бәрін білесіз және т.б. - кешіріңіз

Бұл шетінде,

Махаббатыңнан бас тарт...

Сенің махаббатың...

Бос қиылыстар, мен жадымды жоғалтып жатырмын:

Нөлден жаңа әлемдер.

Мен айналама қараймын - мені не қорқытады:

Мәңгілік соғыс немесе сұлулық?

Алақандағы сызықтар кешке өшеді,

Өткен өмірдің армандары күн ортасында қайта тіріледі

Мен жүздерге қарап, шексіздікті көремін

Тағы да ұмытып қалдым сенің мені қарғағаныңды.

Осылайша мен уақыт арқылы ағып жатырмын

Ал уақыт менің бойымнан өтіп жатыр

Ал қорқыныш күшейе түседі

Мен неғұрлым әлсіз болсам...

Осылайша мен уақыт арқылы ағып жатырмын

Ал уақыт менің бойымнан өтіп жатыр

Мүмкін мен Құдайға сенер едім,

Мен болмасам...