Akropolis Adieu - Mireille Mathieu

Es war September in Athen,

der letzte Abend war so leer.

sie fragte ihn: Wann kommst du wieder?

Da sagte er: Vielleicht nie mehr.

Akropolis adieu!

Ich muss geh’n,

die weißen Rosen sind verblüht,

was wird gescheh’n?

Ich wär' so gern geblieben.

Akropolis adieu!

Ein fremder Wind weht übers Meer,

und morgen sind wir schon allein.

Komm lass' uns tanzen,

vergiss die Sorgen.

Es wird vielleicht nie mehr so sein.

Akropolis adieu!

Ich muss geh’n

die weißen Rosen sind verblüht

was wird gescheh’n?

Ich wär so gern geblieben.

Akropolis adieu !

Lalalalalalalalala…

Akropolis adieu!

Ich muss geh’n,

die weißen Rosen sind verblüht,

was wird geschehn?

Ich wär' so gern geblieben.

Akropolis adieu!

Akropolis adieu!

Афиныда қыркүйек айы болды.

соңғы кеш өте бос болды.

ол одан: Қашан қайтасың?

Сонда ол: «Мүмкін енді ешқашан.

Акропольмен қоштасу!

Менің барғым керек,

ақ раушандар солып қалды

не болады

Мен қалғанды ​​қалайтын едім.

Акропольмен қоштасу!

Біртүрлі жел соғады теңізде,

ал ертең біз жалғыз боламыз.

Жүр, билейік

уайымдарды ұмыт

Бұл енді ешқашан бұрынғыдай болмауы мүмкін.

Акропольмен қоштасу!

Менің барғым керек

ақ раушандар солып қалды

не болады

Мен қалғым келеді.

Акрополь қош бол!

Лалалаллааллалалла…

Акропольмен қоштасу!

Менің барғым керек,

ақ раушандар солып қалды

не болады

Мен қалғанды ​​қалайтын едім.

Акропольмен қоштасу!

Акропольмен қоштасу!