Memory - Andrew Lloyd Webber

Midnight,

Not a sound from the pavement

Has the moon lost her memory?

She is smiling alone.

In the lamplight

The withered leaves collect at my feet

And the wind begins to moan.

Memory,

All alone in the moonlight

I can smile at the old days

I was beautiful then.

I remember

The time I knew what happiness was

Let the memory live again.

Nasce il sole che così

Ci troverà abbracciati

La sua mano sulla porta piano

Spalanca il cielo al mattino

Giorno mentre arriva l’inverno

Un fedele ritorno

La sua neve cadrà

E la notte più chiara

Questa sera sarà

Quando il buio scenderà

Burnt out ends of smokey days

The stale cold smell of morning

The street lamp dies

Another night is over,

Another day is dawning

Touch me,

It’s so easy to leave me

All alone with my memory

Of my days in the sun.

If you touch me,

You’ll understand what happiness is

Look a new day has begun…

Түн ортасы,

Тротуардан дыбыс жоқ

Ай есін жоғалтты ма?

Ол жалғыз күліп жатыр.

Шам шамында

Құрғаған жапырақтар аяғыма жиналады

Ал жел ыңылдай бастайды.

Жад,

Ай сәулесінде жалғыз

Мен ескі күндерге күле аламын

Мен сол кезде әдемі едім.

Менің есімде бар

Бақыттың не екенін білетін кезім

Естелік қайта тірілсін.

Nasce il sole che così

Ci troverà abbraciati

La sua mano sulla porta фортепиано

Spalanca il cielo al mattino

Giorno mentre arriva l’inverno

Un fedele ritorno

La sua neve cadrà

E la notte più chiara

Questa sera sarà

Quando il buio scenderà

Түтінге толы күндердің соңы

Таңертеңгілік салқын иіс

Көше шамы сөнеді

Тағы бір түн бітті,

Тағы бір күн таң атады

Маған тиіп,

Мені тастап кету оңай

Менің жадыммен жалғыз

Күндегі күндерімнен.

Маған қол тигізсең,

Бақыттың не екенін түсінесіз

Қараңыз, жаңа күн басталды…