Мой конь - Любэ

Уходили мы из Крыма среди дыма и огня.

Я с кормы все время мимо в своего стрелял коня.

А он плыл, изнемогая, за высокою кормой,

Все не веря, все не зная, что прощается со мной.

Припев:

Мой друг, мой конь.

Мой друг, мой конь.

Мой друг, мой конь.

Мой друг, мой конь.

Сколько раз одной могилы ожидали мы в бою.

Конь все плыл, теряя силы, веря в преданность мою.

Мой денщик стрелял не мимо, покраснела чуть вода,

Уходящий берег Крыма я запомню навсегда.

Припев:

Мой друг, мой конь.

Мой друг, мой конь.

Мой друг, мой конь.

Мой друг, мой конь.

Біз Қырымнан түтін мен оттың ортасында қалдық.

Артқы жақтан мен ылғи атымнан өтіп бара жаттым.

Ол қатты шаршап, биікке жүзді,

Бәрі сенбей, бәрі оның менімен қоштасып жатқанын білмей.

Хор:

Менің досым, менің атым.

Менің досым, менің атым.

Менің досым, менің атым.

Менің досым, менің атым.

Қаншама рет шайқаста бір бейітті күттік.

Жылқы менің адалдығыма сеніп, күшін жоғалтып, жүзе берді.

Менің батменім атпады, су сәл қызарып кетті,

Мен Қырымның кетіп бара жатқан жағалауын мәңгі есте сақтаймын.

Хор:

Менің досым, менің атым.

Менің досым, менің атым.

Менің досым, менің атым.

Менің досым, менің атым.