Carte postale - Francis Cabrel

Allums les postes de tlvision,

Verrouilles les portes des conversations,

Oublis les dames et les jeux de cartes,

Endormies les fermes quand les jeunes partent.

Brises les lumires des ruelles en fte,

Refroidi le vin brlant les assiettes,

Emports les mots des serveuses aimables,

Et disparus les chiens jouant sous les tables.

Dchires les nappes des soires de noce,

Oublies les fables du sommeil des gosses,

Arrtes les valses des derniers jupons,

Et les fausses notes des accordons.

C’est un hameau perdu sous les toiles,

Avec de vieux rideaux pendus des fentres sales,

Et sur le vieux buffet sous la poussire grise,

Il reste une carte postale.

Goudronnes les pierres des chemins tranquilles,

Releves les herbes des endroits fragiles,

Dsertes les places des belles foraines,

Assches les traces de l’eau des fontaines.

Oublies les phrases sacres des grand-pres,

Aux tres des grandes chemines de pierre,

Envols les rires des nuits de moissons,

Et allumes les postes de tlvision.

C’est un hameau perdu sous les toiles,

Avec de vieux rideaux pendus des fentres sales,

Et sur le vieux buffet sous la poussire grise,

Il y reste une carte postale.

Envoles les robes des belles promises,

Les ailes des grillons, les paniers de cerises,

Oublis les rires des nuits de moissons,

Et allumes les postes de tlvision.

Теледидарды қосыңыз,

Әңгімелесу есіктерін құлыптаңыз,

Дойбы мен карта ойындарын ұмытыңыз,

Жастар кеткенде фермалар ұйықтап жатыр.

Мерекелік аллеялардың шамдарын сындырыңыз,

Шарапты суытып, табақшаларды өртеп жіберді,

Мейірімді даяшылардың сөздерін алып тастаңыз,

Үстел астында ойнап жүрген иттер де кетті.

Той кештерінің дастархандарын жыртып,

Балалардың ұйқысы туралы ертегілерді ұмытыңыз,

Соңғы пальтолардың вальстерін тоқтатыңыз,

Ал аккордеондардың қате ноталары.

Бұл кенеп астында жоғалған ауыл,

Лас терезелерден ілулі тұрған ескі перделермен,

Ал ескі сервантта сұр шаң астында,

Ашық хат қалды.

Тыныш жолдардың тастарын шайқаңыз,

Шөптерді нәзік жерлерден көтеріңіз,

Әдемі жәрмеңкелердің қаңырап бос қалған жерлері,

Су бұрқақтарындағы су іздерін құрғатады.

Аталардың қасиетті сөздерін ұмыт,

Үлкен тас каминдердің биігінде,

Егін түндерінің күлкісін ұшып,

Және теледидарларды қосыңыз.

Бұл кенеп астында жоғалған ауыл,

Лас терезелерден ілулі тұрған ескі перделермен,

Ал ескі сервантта сұр шаң астында,

Ашық хат қалды.

Әдемі қалыңдықтардың көйлектерін ұшырып жіберіңіз,

Крикеттердің қанаттары, шие себеттері,

Егін түндерінің күлкісін ұмыт,

Және теледидарларды қосыңыз.