Skogsdotter - Finntroll

En gång jag foro som en modig ungersven

Jag vandrade skog, jag besökte bygd

Då tog jag mitt bröd, stockar då fälldes

I djupaste skog, forslades till brukets eld

Vi togo brännvin vid Bäckens ström

Av ruset vi sjungo, skröt om bragd och täljde fläsk

Natten kom i fullmånens sken

Ingen vind, inte rördes en gren

Huldrans Gång

Eldens Sång

Då sutto jag vid elden ensam

Huttrade i slutsommar nett

En skugga blott jag såg nu nalkas

Bland furors kvist, runt björkars spiror

Huldrans Gång

Mot månen en skymt

Eldens Sång

Silver mot blekvit by

Hennes bryn så mörkt

Med stripigt klängande hår

Ett tredje öga som ormens blott

Hennes anlete förgyllde

Hornkrönt hon smög

Som en skugga av stjärnestoft

Hon mig smekt

Viskande, klösande nu red

Då jag vaknat ur min slumran

Med brännmarkt skinn

Ett minne blott vår vilda lek

Ur ett drömmars kväde

Denna skogens dotter, såg jag aldrig mer

Ack, ingen min förkunnelse tro

Men bland urträds skepnad evig

En gamling han få sin sista ro

Natten kom i fullmånens sken

Ingen vind, inte rördes en gren

Jag slumrade in, mossan mig tog

Hennes mark jag vandrat, sen jag dog

Once upon a time I traveled like a brave young swain

I wandered in the forests, I visited the countryside

I ate my bread there, happened to choke on it

In the deepest forest, taken away to fires of the mill

We took snaps near the brook’s current

Of drunkenness we sang, bragged and boasted and carved meat

Night arrived in the full moon’s shining

No wind, nothing moving the fields

Huldran’s stride

Song of fire

There I sat slone by the fire

Shivering in the late summer night

I suddenly saw a shadow closing on me

Among pine branches, around birches' sprouts

Huldran’s stride

A glimpse towards the moon

Song of fire

Silver onto a snow-white village

Her brows so dark

With spindly, creeping hair

A third eye like a snake eye

Her visage gilded

Horn-crowned she sneaked

Like a shadow made of stardust

She caressed me

Whispering, now tearing

Then I woke from my slumber

With a branded skin

Our wild game just a memory

Out of a dreamer’s ballad

Never again I saw the forest’s daughter

Ah, no one believed my story

But among the eternal shapes of the ancient forest

An old man is allowed his final rest

Night arrived in the full moon’s shining

No wind, nothing moving the fields

I fell to slumber, the moss took me

I wandered on her lands ever since I died

Бірде батыл жас дос сияқты бардым

Мен орманды араладым, ауылды араладым

Содан нанымды алып, бөренелерді кесіп тастадым

Ең терең орманда, диірменге өрт жеткізілді

Біз Бэккенс стремінде бренди алдық

Мастықтан ән айттық, ерлікпен мақтандық, шошқа етін кестік

Толған айдың жарығымен түн келді

Ешқандай жел де, бұтақ та тимеді

Хулдранс Ганг

От әні

Сосын оттың жанында жалғыз отырдым

Жаздың аяғында торы қалтырап

Енді жақындап келе жатқан көлеңкені мен көрдім

Қарағайдың бұтақтарының арасында, қайыңның шыбықтарының айналасы

Хулдранс Ганг

Айға қарай бір шолу

От әні

Бозғылт ақ қалаға қарсы күміс

Оның қасы сондай қараңғы

Жолақты жабысқан шаштары бар

Үшінші көз жыланның жалаңашындай

Оның беті алтын жалатылған

Мүйіз тәж киген ол өзін-өзі билейді

Жұлдыз шаңының көлеңкесі сияқты

Ол мені еркелетіп жіберді

Сыбырлап, тырнап енді қызыл

Ұйқыдан оянғанда

Брендтік былғарымен

Біздің жабайы ойынымыздан естелік

Армандағы айвадан

Бұл орман қызы, мен ешқашан көрмедім

Әттең, сенімімді ешкім уағыздаған жоқ

Бірақ мәңгілік өсімдердің арасында

Қарт адам соңғы демалысын алады

Толған айдың жарығымен түн келді

Ешқандай жел де, бұтақ та тимеді

Мен ұйықтап қалдым, мүк мені алып кетті

Мен өлгеннен бері оның жерінде жүрдім

Бір кездері мен ержүрек жас аққудай жол тарттым

Орманды араладым, ауылды араладым

Нанымды сонда жедім, тұншығып қалдым

Ең терең орманда, диірменнің отына апарады

Біз бұлақ ағысы жанында суретке түстік

Ішімдікке салынып, ән айтып, мақтандық, мақтандық, ет оюды

Толық ай жарқырап түн келді

Жел жоқ, егістік ештеңе қозғалмайды

Хулдранның қадамы

От әні

Сол жерде мен оттың жанында отырдым

Жаздың кеш түнінде қалтырап

Мен кенеттен маған жабылған көлеңкені көрдім

Қарағай бұтақтарының арасында, қайың өскіндерінің айналасында

Хулдранның қадамы

Айға бір шолу

От әні

Ақ қардай ауылға күміс

Оның қастары сондай қараңғы

Жіңішке, өрілген шашпен

Үшінші көз жыланның көзіндей

Мұнда жүзі алтын жалатылған

Мүйіз тәж киген ол жасырын түсті

Жұлдыз шаңынан жасалған көлеңке сияқты

Ол мені еркелетіп жіберді

Сыбырласып, енді жыртып жатыр

Сосын мен ұйқымнан ояндым

Брендтік терімен

Біздің жабайы ойынымыз тек естелік

Армандаушының балладасынан

Мен орманның қызын енді ешқашан көрмедім

О, менің әңгімеме ешкім сенбеді

Бірақ ежелгі орманның мәңгілік пішіндерінің арасында

Қарт адамға соңғы демалуға рұқсат етіледі

Толық ай жарқырап түн келді

Жел жоқ, егістік ештеңе қозғалмайды

Мен ұйықтап қалдым, мүк мені алды

Мен өлгеннен бері оның жерінде қаңғыдым