Wind & Geige - faun

Drinnen im Saal eine Geige sang

Sie sang von der Liebe, so wild, so lind

Draußen der Wind durch die Zweige sang:

«Was willst du denn, Menschenkind?»

Drinnen im Saal die Geige sang:

«Ich will das Glück, ich will das Glück!»

Draußen der Wind durch die Zweige sang:

«Es ist das alte Stück.»

Drinnen im Saal die Geige sang:

«Und ist es alt, für mich ist neu.»

Draußen der Wind durch die Zweige sang:

«Schon mancher starb an Reu.»

Der letzte Geigenton verklang

Die Fenster wurden bleich und blind

Aber noch lange sang und sang

Im dunklen Wald der Wind

Залдың ішінде скрипка шырқады

Ол махаббат туралы жырлады, сондай жабайы, сондай нәзік

Бұтақтар арқылы жел сыртында ән айтты:

— Не қалайсың, адам баласы?

Залдың ішінде скрипка ән айтты:

«Мен бақыт тілеймін, мен бақыт тілеймін!»

Бұтақтар арқылы жел сыртында ән айтты:

«Бұл ескі бөлік».

Залдың ішінде скрипка ән айтты:

«Ал ол ескі, мен үшін бұл жаңа».

Бұтақтар арқылы жел сыртында ән айтты:

Кейбір адамдар өкініштен қайтыс болды», - деді ол.

Скрипканың соңғы нотасы өшіп қалды

Терезелер бозарып, соқыр болып қалды

Бірақ ұзақ уақыт ән айтып, ән айтты

Қараңғы орманда жел