Safehaven - Erra

Every memory recalled is an origin that we’ve altered

Broken promises to another man’s daughter

Endless walk down a dead road as our last breaths begin to falter

We lend our weight to the backs of our broken fathers

Featherweight boy in his arms, every night he weeps

Constantly drifting in and out of sleep

Palm against transparent skin, fingers tracing ribs

Reassurance that the heart was still beating

At the helm of death every day like clockwork

Restless nights with trembling hands against transparent skin

But they carry on because survival is not a dead end

Whether or not the world is withered away

We are each other’s world entirely

Whether or not the world is withered away

We are ever, we are evermore

Lost ghosts around every corner, on every charred sidewalk

Still trudging through the ash of an endless walk

With bodies cold and weightless, resilient of death in life

Resilient of death in death, they walk on

Dreaming of a safe haven at the end of the road

An unstable safety, the only kind we’ve ever known

Oh, we walk along, dreaming of a safe haven

Oh, we walk along at the end of the road

Our legs will never fail, we’ll carry on

And I swear to you

Whether or not the world is withered away

We are each other’s world entirely

Whether or not the world is withered away

We are ever, we are evermore

Oh, we walk along, dreaming of a safe haven

Oh, we walk along at the end of the road

Resilient of death because life is not a dead end

Whether or not the world is withered away

We are each other’s world entirely

Whether or not the world is withered away

We are ever, we are evermore

Survival is not a dead end

We are evermore

Because survival is not a dead end

We are ever, we are evermore

Қайта еске салылған әрбір жад - біз өзгерткен соң

Басқа біреудің қызына берілген уәделер

Соңғы тынысымыз тарыла бастағанда, тұйық жолмен шексіз жүріңіз

Біз салмақты атамыздың артына береміз

Құшағында ауыр салмақты бала, түн сайын жылайды

Үнемі ұйқыға және ұйқыдан шығу

Алақан мөлдір теріге қарсы, саусақтар қабырғаларды сызады

Жүрек әлі соғып тұрғанына сендірді

Күн сайын сағат тілі сияқты өлім тізгінінде

Мөлдір теріге қолдары дірілдеп, мазасыз түндер

Бірақ олар жалғасады, өйткені аман қалу тұйыққа тірелмейді

Дүние құрғады ма, жоқ па

Біз бір-біріміздің әлемміз

Дүние құрғады ма, жоқ па

Біз әрқашан бармыз, біз әрқашанмыз

Әр бұрышта, әр күйген тротуарда жоғалған елестер

Әлі де шексіз серуеннің күлімен                                               Тексіз                                                                                                                                                                                                       

Денелері суық және салмақсыз, өмірде өлімге  төзімді

Өлімде өлімге тұра отырып, олар жүреді

Жолдың соңындағы қауіпсіз баспана туралы армандау

Тұрақсыз қауіпсіздік, біз білетін жалғыз түрі

Қауіпсіз баспана туралы армандап жүріп келе жатырмыз

О, біз жолдың соңында келе жатырмыз

Біздің аяқтарымыз ешқашан тоқтамайды, біз жалғастырамыз

Мен сізге ант етемін

Дүние құрғады ма, жоқ па

Біз бір-біріміздің әлемміз

Дүние құрғады ма, жоқ па

Біз әрқашан бармыз, біз әрқашанмыз

Қауіпсіз баспана туралы армандап жүріп келе жатырмыз

О, біз жолдың соңында келе жатырмыз

Өлімге төзімді, өйткені өмір тығырыққа тірелмейді

Дүние құрғады ма, жоқ па

Біз бір-біріміздің әлемміз

Дүние құрғады ма, жоқ па

Біз әрқашан бармыз, біз әрқашанмыз

Тірі қалу   тұйық  соңғы  емес

Біз мәңгілік

Өйткені аман қалу – тұйыққа тірелу емес

Біз әрқашан бармыз, біз әрқашанмыз