Posthum - Der Weg Einer Freiheit

Ein Traum geboren aus der Kälte

Fleischgewordene Gefühle durchströmen die klare Atmosphäre

Ziehen hinter sich her einen weißen Schweif von Schnee

Der langsam die Erde bedeckt und jeden Laut verschluckt

Das Gesicht der Welt verborgen unter grenzenlosem Weiss

So ziehe ich durch Wind und Frost

Rastlos entgegen dem ewigen Fluss der Zeit

Besiegelt vom Schicksal dieser totgeborenen Welt

Einst erhob sich über festem Grund

Eine Festung — Uneinnehmbar vom Feinde Sturm

Ragen heute Ruinen aus der Asche empor

Die erinnern an die alten Zeiten

An das, was der Schnee uns nahm

An das, was wir einmal waren

Die Ruhe in unserem Geist

Die Hoffnung in unseren Augen

Die Wärme in unserem Herzen

Der Traum vom Menschsein

Erloschen

Unerreichbar

Und

Verloren

Суықтан туған арман

Ашық сезімдер таза атмосфера арқылы өтеді

Артынан ақ қардың ізі

Ақырындап жерді басып, әр дыбысты жұтып жатыр

Шексіз ақ астына тығылған дүние жүзі

Сондықтан мен жел мен аяз арқылы қозғаламын

Уақыттың мәңгілік ағымына қарсы тұра алмай

Осы өлі дүниенің тағдырымен мөрленген

Бірде қатты жерден жоғары көтерілді

Қамал – жаудың дауылы алынбайтын

Бүгінде күлден қирандылар көтеріліп жатыр

Олар ескі күндерді еске түсіреді

Қар бізден не алып кетті

Бұрынғыдай болғанымыздан

Біздің санамыздағы тыныштық

Көзіміздегі үміт

Жүрегіміздегі жылулық

Адам болу арманы

сөнді

қол жетімсіз

және

Жоғалған