Come Back - Deafheaven

On the smokey tin, it melts again and again.

On the booths of the round table, again and again.

Drug onto the street and onto the soaking steps, again and again.

Endless debris sifting through static lungs, lingering into every pore

Laced with a bitter face near the dawning of the high and madness of the

undertow

We audience who saved our roses.

We audience who scoffed at the tears.

Ugliness stretching toward the chandelier.

Pale with pain

I imagined the overcome and fell to my knees before the endless truth of

instability and futility.

Now I know.

Түтін қаңылтырында ол қайта-қайта ериді.

Дөңгелек үстелдің стендтерінде, қайта-қайта.

Көшеге және сіңу сатыларына қайта-қайта есірткі.

Тұрақты өкпелер арқылы өтетін шексіз қоқыс әрбір тесікке сіңіп кетеді

Биік пен ессіздіктің таң атқан         ащы  бетімен  бау 

астау

Біз раушан гүлдерімізді сақтап қалған аудиториямыз.

Біз көз жасын келемеждеген көрермендер.

Люстраға қарай созылған шіркін.

Ауырсынудан бозарған

Мен еңсеруді елестетіп, шексіз шындықтың алдында тізе бүгдім

тұрақсыздық пен пайдасыздық.

Енді білдім.