Contemplação - Cuca Roseta

Julguei suster o mundo, senti um sentir profundo

Uma sensação domou-me e num segundo

Subi o meu pulsar de encontro à vastidão

Fui como ave à solta em redenção

Vesti a terra quente, fui semente a lutar

Fui virgem, fui origem a gerar

Fui planta, fui o mar a ganhar

E nas cores dos ventos fui voar

Sentei e a minh’alma enfrenta a imensidão

Desatei o peito atado de emoção

Senti uma bênção, uma gratidão e então

Caiu-me uma lágrima no chão

Sentei e a minh’alma enfrenta a imensidão

Desatei o peito atado de emoção

Senti uma bênção, uma gratidão e então

Caiu-me uma lágrima

No chão

Мен дүниені ұстадым деп ойладым, терең сезімді сезіндім

Сенсация мені бір секундта бағындырды

Мен импульстарымды кеңістіктен көтердім

Мен құтқарылуда бос қалған құстай болдым

Ыстық жерді кидім, күресуге кеттім

Мен пәк едім, тудыратын болдым

Өсімдік едім, Жеңіске шықтым теңізге

Мен желдің түстерінде ұшуға бардым

Мен отырдым, менің жаным шексіздікпен бетпе-бет келді

Сезіммен байланған кеудемді шештім

Бата, алғыс, сосын сезіндім

Бір жас еденге құлады

Мен отырдым, менің жаным шексіздікпен бетпе-бет келді

Сезіммен байланған кеудемді шештім

Бата, алғыс, сосын сезіндім

Менің көз жасым келді

Еденде