Kanarım - Cem Adrian

Her sabah uyanınca güne

Simsiyah bir yalanın üstünde

Büyük büyük, beton beton

Duvar duvar, sessizlik içinde

Boynuma dolayınca zaman

Ayrılığın o soğuk iplerini

Kalın kalın, düğüm düğüm

Boğum boğum sarar beni yalnızlık elinde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Yalan dolan, sağım solum

Kırık dökük, elim kolum

Duruyorum bir yerde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Күнде таңертең оянғанда

Қара өтірік

үлкен үлкен бетон

Қабырға қабырға, үнсіздікте

Менің мойнымда болғанда

Сол суық бөліну жіптері

Қалың қалың, түйінді түйін

Жалғыздық мені түйіршіктеріммен орап жатыр

Бір күні солып, бір күні гүлдеймін

Мен өзім құлаймын, өзім тұрамын

Үнсіз жылап, үндемеймін

мен үндемедім

Бір күні өлемін, бір күні өмір сүремін

Мен өзім шығамын, өзімді күйдіремін

Үнсіз атылды, үнсіз қан кетті

мен қан кеттім

Менің оң және сол жағымда жат

Сынған, қолым сынған

Мен бір жерде тұрмын

Бір күні солып, бір күні гүлдеймін

Мен өзім құлаймын, өзім тұрамын

Үнсіз жылап, үндемеймін

мен үндемедім

Бір күні солып, бір күні гүлдеймін

Мен өзім құлаймын, өзім тұрамын

Үнсіз жылап, үндемеймін

мен үндемедім

Бір күні өлемін, бір күні өмір сүремін

Мен өзім шығамын, өзімді күйдіремін

Үнсіз атылды, үнсіз қан кетті

мен қан кеттім