Itapuana - Arnaldo Antunes

Quando o dia vem varando a alvorada

Antes mesmo de nascer a luz do sol

A beleza nunca é desperdiçada

Existe

Sozinha

Quando a água morna molha nossas pernas

E a areia massageia nossos pés

A beleza sempre é compartilhada

É sua

É minha

Nas manhãs de Itapuã que o vento varre

Os coqueiros já conhecem as canções

Repetidas ou

Repentinas vêm

Consolar o meu coração

As vontades vêm

As saudades vão

Amanhece mais um verão

No calor do sol o céu da boca salga

E o mar na alma acalma o caminhar

Pra que haja areia sal e água e alga

As ondas

Não voltam

Cada dia uma nova eternidade

Para sempre aquela pedra roncará

A aurora se transforma em fim de tarde

De novo

De novo

Quantos risos misturei ao som das águas

Quantas lágrimas de amor molhei no mar

No mais íntimo

Dos mais íntimos

Dos lugares desse lugar

Lugar público

Colo e útero

Amoroso de Yemanjá

Таң ататын күн  келгенде

Күн сәулесінде көтерілмес бұрын да

Сұлулық ешқашан босқа кетпейді

Бар

Өздігінен

Жылы су аяғымызды сулағанда

Ал                                             укалады

Сұлулық әрқашан ортақ

Және сенікі

Бұл менікі

Итапуа таңында жел соғады

Кокос ағаштары әндерді біледі

қайталанады немесе

кенеттен келді

Жүрегімді жұбат

Тілектер келеді

Сағынасың

Жаздың тағы бір таңы

Күннің ыстығында ауыздың аспаны тұзды

Ал теңіз жаяу жүргенде тыныштанады

Құм тұзы, су және теңіз балдыры болуы үшін

Толқындар

қайтып келме

Әр күн жаңа мәңгілік

Мәңгі сол тас дірілдейді

Таң түске  айнады

Қайтадан

Қайтадан

Қанша күлкі араластым судың сылдырына

Қаншама махаббаттың жасын теңізге суладым

ең жақын жағдайда

ең жақындарының бірі

Осы жердің орындарынан

Қоғамдық орын

жатыр мойны және жатыр

Аморосо де Йеманжа