Без креста - Алиса

Крутояр да лесная река помнят дым становых костровищ.

Как столбили одно на века да гнушались поденщины тыщ.

Знали сладкой полынь-лебеду, словно зори, перечили снам.

Вероломных учили по льду да секли кочевых по полям.

Серым бархатом кутал туман, млечный путь по озерам топил,

Когда ширил края атаман от Урала до Южных Курил.

Разгоняли по облаку хмарь над землей, что собрали в одно.

На восток поднимали алтарь да рубили на запад окно.

Припев:

Нынче злоба да спесь, каждый сам себе брат.

Нас, как прелую взвесь, половодье дробит в перекат.

Память путает хмель трын-травой, как с куста

И только смерть все ведет параллель в жизнь без креста.

Каждый третий не мертв и не жив, каждый пятый по подвигам зверь.

Не достроив и недолюбив, лбами долбим закрытую дверь.

Причитаем да долю клянем: «Что нам делать и кто виноват?»,

По пожару все пляшем с огнем, поджигая вокруг все подряд.

Припев:

Нынче злоба да спесь, каждый сам себе брат.

Нас, как прелую взвесь, половодье дробит в перекат.

Память путает хмель трын-травой, как с куста

И только смерть все ведет параллель в жизнь без креста.

Нынче злоба да спесь, каждый сам себе брат.

Нас, как прелую взвесь, половодье дробит в перекат.

Память путает хмель трын-травой, как с куста

И только смерть все ведет параллель в жизнь без креста.

Крутояр мен орман өзені лагерь өрттерінің түтінін еске алады.

Ғасырлар бойы олар бір нәрсені қалай бағалап, мыңдаған күндізгі жұмысшыларды жек көрді.

Олар таң атқандай тәтті жусанды, арманға қайшы келетінін білетін.

Сатқындар мұз үстінде оқытылды, көшпенділер егістікте қамшыланды.

Тұман сұр барқытқа оранған, Сүт жолы көлдерді тұншықтырған,

Атаман Жайықтан Оңтүстік Курилге дейін шеттерін кеңейткенде.

Олар бұлтты жер бетіне таратып, бір жерге жинады.

Шығысқа құрбандық үстелі көтеріліп, батысқа терезе кесілген.

Хор:

Бүгін ашу мен намыс, Әркім өз ағайынға.

Шық басқан суспензия сияқты тасқыннан жыртылып қалдық.

Жад құлмақты тырнақ шөппен шатастырады, бұтадан шыққан сияқты

Тек өлім ғана крестсіз өмірге параллельді әкеледі.

Әрбір үшінші адам өлі де, тірі де емес, әрбір бесіншісі ерлік жағынан хайуан.

Құрылысты бітірмей, сүймей, жабылған есікті маңдайымызбен соғып жатырмыз.

«Не істейміз, кім кінәлі?» деп зар айтып, ант етеміз.

Отта біз бәріміз отпен билейміз, айналаның бәрін өртейміз.

Хор:

Бүгін ашу мен намыс, Әркім өз ағайынға.

Шық басқан суспензия сияқты тасқыннан жыртылып қалдық.

Жад құлмақты тырнақ шөппен шатастырады, бұтадан шыққан сияқты

Тек өлім ғана крестсіз өмірге параллельді әкеледі.

Бүгін ашу мен намыс, Әркім өз ағайынға.

Шық басқан суспензия сияқты тасқыннан жыртылып қалдық.

Жад құлмақты тырнақ шөппен шатастырады, бұтадан шыққан сияқты

Тек өлім ғана крестсіз өмірге параллельді әкеледі.