Es Todo - Alejandro Filio

La tarde, la alborada, dos palabras, unas manos

Que se sueltan, tu mirada y un adiós;

La lluvia, mi silencio, tus recuerdos, unos pasos

Que se alejan y este amor que terminó

Es todo lo que puedo recordar

De aquella despedida, aquel final

La gente que camina, mil espejos en la tierra

Alguna iglesia y frío a mi alrededor

Un árbol que se queja, dos palomas que se mojan

Un anciano que camina, un reloj

La luna que se asoma mientras el sol agoniza

Una pareja que se besa, un vendedor

Es todo lo que puedo recordar

De aquella despedida aquel final

Un algo que me dice que esta vez es para siempre

Y esta lluvia que acompaña mi dolor

Tu cuerpo que se esfuma entre las gotas que revientan

El olor de lo mojado, un vendaval

Las hojas que te siguen como pidiendo que vuelvas

Pero es claro que esta vez no escucharás

Es todo lo que puedo recordar

De aquella despedida aquel final

Y mientras todo llueve yo me alejo y me pregunto

Si algún día te conseguiré olvidar

Түстен кейін, таң ата, екі сөз, бірнеше қол

Кетіңіз, сіздің көзқарасыңыз және қоштасу;

Жаңбыр, менің тыныштығым, сіздің естеліктеріңіз, бірнеше қадамдар

Олар алыстап кетті және бұл махаббат аяқталды

Менің есімде қалғаны осы

Бұл қоштасудың, осының соңы

Жүрген жұрт, жер бетінде мың айна

Кейбір шіркеу және менің айналамда суық

Шағымданған ағаш, суланған екі көгершін

Жүретін қария, сағат

Күн өліп жатқанда шыққан ай

Сүйісіп жатқан жұп, сатушы

Менің есімде қалғаны осы

Сол қоштасудан бастап, соңына дейін

Маған бұл уақыт мәңгілік екенін айтатын нәрсе

Және бұл жаңбыр менің ауырсынуымды қосады

Жарылған тамшылардың арасында жоғалып кететін денең

Ылғалдың иісі, дауыл

Қайтып келуіңді сұрағандай соңынан ерген жапырақтар

Бірақ бұл жолы тыңдамайтының анық

Менің есімде қалғаны осы

Сол қоштасудан бастап, соңына дейін

Ал бәрі жаңбыр жауып жатқанда мен кетіп бара жатырмын және таң қаламын

Бір күні мен сені ұмытатын болсам