Alma - Alejandro Filio

Ella puso la luz en su mirada

Y llegó despertando primaveras

Como luna tocaba mi ventana

Para que con las alas me recogiera

Ella tiene la llave de esta puerta

Para dar con el sitio donde guardo

Mis virtudes, mis males, mis demencias

Todas mis excelencias y mis fracasos

Conmigo por la vida y yo con ella

Ha contado alegrías y tristezas

Entre la tempestad siempre la calma

Es toda la verdad, es luz, es alma

Yo la miro y no sé lo que es el tiempo

Recuerdo aquel café, aquel momento

Y regresa otra vez aquella tarde

El eco de su voz para nombrarme

Conmigo por la vida y yo con ella

Ha contado alegrías y tristezas

Entre la tempestad siempre la calma

Es toda la verdad, es luz, es alma

Ол көзіне жарық түсірді

Бұл көктемдер оянып келді

Ай тереземе тигенде

Қанаттарымен ол мені көтеріп алар еді

Бұл есіктің кілті оның қолында

Мен сақтайтын жерді табу үшін

Менің жақсылықтарым, жамандықтарым, ақылсыздықтарым

Менің барлық жетістіктерім мен сәтсіздіктерім

Өмір бойы менімен, мен онымен

Қуанышын да, қайғысын да санаған

Дауылдың арасында әрқашан тыныштық

Ол – бүкіл шындық, ол – жарық, ол – жан

Мен оған қарап, уақыттың не екенін білмеймін

Сол кофе, сол сәт есімде

Сол күні түстен кейін қайта оралыңыз

Даусыңның жаңғырығы менің атымды

Өмір бойы менімен, мен онымен

Қуанышын да, қайғысын да санаған

Дауылдың арасында әрқашан тыныштық

Ол – бүкіл шындық, ол – жарық, ол – жан