La Flor De La Canela, Que Nadie Sepa Mi Sufrir, Amarraditos - Plácido Domingo

Déjame que te levante, limeña,

Déjame que te diga la gloria

Del ensueño que evoca la memoria,

Del viejo puente, el río y la lameda.

Déjame que te levante, limeña,

Ahora que aún perfuma el recuerdo,

Ahora que aún se mece en un sueño

El viejo puente, el rio y la lameda.

Jazmines en el pelo y rosas en la cara,

Airosa caminaba la flor de la canela,

Derramaba lisura, y a su páso dejaba

Áromas de mistura que en el pecho llevaba.

Del puente a la lameda

Menudo pié la lleva

Por la vereda que se estremece

Al ritmo de su cadera,

Recogía la risa de la brisa del río

Y al viento la lanzaba del puente a la lameda.

Déjame que te cuente, limeña,

Ay, deja que te diga, morena, mi pensamiento

A ver si así despiertas del sueño,

Del sueño que entretiene, morena, tus sentimientos.

Aspira de la lisura que dá la flor de canela,

Adónala con jazmines, matizando su hermosura,

Alfombra de nuovo el puente y engalana la lameda

Que el río acompasará su paso por la vereda.

Que nadie sepa mi sufrir (let no-one know my suffering)

No te asombres si te digo lo que fuiste

Una ingrata con mi pobre corazón,

Porque el fuego de tus lindos ojos negros

Alumbraron el camiño de otro amor,

Y pensar que te adoraba tiernamente,

Que a tu lado como nunca me sentí.

Amor de mis amores,

Reina mía,

Que me hiciste,

Que no puedo

Conformarme sin poderte contemplar,

Ya que pagaste mal a mi carño tan sincero

Lo que conseguirás

Que no te nombre nunca más.

Amor de mis amores,

Si dejaste

De quererme,

No hay cuidado

Que la gente

De ésto no se enterará,

Que gano con decir que una mujercambió mi suerte,

Se burlarán de mí.

Que nadie sepa me sufrir.

Сені көтеруге рұқсат ет, Лима,

даңқын айтайын

Есті оятатын қиялдан,

Ескі көпірден, өзеннен және ламедадан.

Сені көтеруге рұқсат ет, Лима,

Енді естелік әлі де хош иісті,

Енді ол әлі арманда

Ескі көпір, өзен және ламеда.

Шашында жасмин, бетінде раушан,

Даршын гүлімен әсем жүрді,

Тегістігін төгіп, ізімен кетіп қалды

Кеудесінде киетін Мистура хош иісі.

Көпірден ламедаға дейін

Қандай аяқ қажет

Тербелетін тротуардың бойында

Жамбастың соғуына,

Өзен самалынан күлкі алды

Ал желге ол оны көпірден ламедаға лақтырды.

Сізге айтайын, Лима,

Әй, айтайын, брюнетка, ойымды

Ұйқыдан оянатыныңды көрейік,

Көңіл көтеретін арманның, брюнетка, сіздің сезімдеріңіз.

Даршын гүлі беретін тегістікке ұмтылыңыз,

Оны жасминмен безендіріңіз, оның сұлулығын өзгертіңіз,

Көпірдегі жаңа кілем және ламеданы безендіреді

Бұл өзен жаяу жүргіншілер жолымен жүріп өтеді.

Менің қасіретімді ешкім білмесін (менің қасіретімді ешкім білмесін)

Сенің қандай болғаныңды айтсам таң қалма

Кедей жүрегіммен ренжіген,

Өйткені сенің әдемі қара көздеріңнің оты

Олар басқа махаббаттың жолын нұрландырды,

Мен сені сүйемін деп ойлау үшін,

Сенің жаныңда мен ешқашан сезінбегендей.

Махаббаттарымның махаббаты,

Менің Ханшайымым,

Маған не істедің,

Мен істей алмаймын

Сені ойлай алмай шешіп,

Сіз менің махаббатымды өте шынайы төлегеніңіз үшін

не аласыз

Ешқашан атыңды атамаймын.

Махаббаттарымның махаббаты,

кетсең

мені сүюден,

қамқорлық жоқ

Сол халық

Сіз бұл туралы біле алмайсыз

Менің бақытымды әйел өзгертті деп не ұтамын,

Олар мені мазақ етеді.

Менің қиналғанымды ешкім білмесін.